ราชครู?
ดวงตาจิ่วจิ่วเต็มไปด้วยความฉงน
จากนั้นนางก็ถามเซียวจิ่วเยวียนว่า “มหาอาณาจักรฉีมีราชครูด้วยหรือ เหตุใดข้าจึงไม่รู้?”
ไม่ว่าจะเป็นโลกในหนังสือหรือหลังจากที่นางมายังโลกนี้ จิ่วจิ่วก็ไม่เคยได้ยินผู้ใดเอ่ยถึงราชครูมาก่อน
นางเคยคิดอยู่พักหนึ่งว่ามหาอาณาจักรฉีไม่มีราชครู
“เขาไม่ใช่คนดี อยู่ให้ห่างจากเขาไว้” เซียวจิ่วเยวียนเอ่ยกับจิ่วจิ่วเสียงเบา
แทบจะในเวลาเดียวกัน ราชครูผู้ที่เซียวจิ่วเยวียนกล่าวว่าไม่ใช่คนดีก็ก้าวลงจากรถม้า เดินมาหยุดตรงหน้าจิ่วจิ่ว
“จวิ้นจู่หย่งอาน ข้าคือราชครูแห่งมหาอาณาจักรฉี เลื่อมใสชื่อเสียงของท่านมานานแล้ว!”
จิ่วจิ่วพินิจราชครูตรงหน้า เขามีผมขาวโพลนทั้งศีรษะ ทว่ารูปลักษณ์ดูคล้ายชายวัยสามสิบกว่า คิ้วตาหล่อเหลา ทั้งยังมีบุคลิกเหนือสามัญและหลุดพ้นจากโลกีย์
ที่แท้เขาก็คือราชครู
สายตาจิ่วจิ่วเลื่อนไปยังอู๋ซินที่ยืนอยู่ข้างราชครู
อู๋ซินมองจิ่วจิ่วเช่นกัน ก่อนเอ่ยขึ้นก่อนว่า “เจ้าอยากพบอาจารย์ของข้ามาตลอดมิใช่หรือ?”
เมื่อเห็นอู๋ซินยืนอย่างว่าง่ายอยู่ข้างราชครู จิ่วจิ่วก็เดาฐานะของทั้งสองได้แล้ว
นางถอนสายตากลับมามองราชครู เผยรอยยิ้มหวานหยดพลางเอ่ยว่า “ราชครู สวัสดี ข้าคือเซียวจิ่วจิ่ว”
“จวิ้นจู่หย่งอานไร้เดียงสาและร่าเริงสมคำเล่าลือจริง ๆ สมแล้วที่เป็นดาวพิทักษ์แคว้นแห่งมหาอาณาจักรฉีของเรา” ราชครูเอ่ยพลางยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
ดาวพิทักษ์แคว้น?
นั่นคือสิ่งใดกัน?
จิ่วจิ่วกำลังจะถาม ก็เห็นราชครูหันไปมองวั่งเฉินซึ่งลอยอยู่กลางอากาศ
“ราชครู ท่านเป็นถึงราชครูแห่งมหาอาณาจักรฉีของเรา เจ้าผีพระนอกรีตผู้นี้กล่าววาจาหลอกลวงผู้คน รีบจัดการเขาเสีย!”
จิ่วจิ่วชี้ไปยังวั่งเฉินที่ลอยอยู่กลางอากาศ พลางเอ่ยกับราชครู