งานเลี้ยงในวังแคว้นเชียง
เจียงเจวี๋ยพาจิ่วจิ่วมาร่วมงานเลี้ยงในวัง ทันทีที่ทั้งสองปรากฏตัว ก็มีคนไม่น้อยเหลียวมอง
“เด็กนอกคอกที่เกิดจากสตรีที่องค์ชายรองเลี้ยงไว้นอกจวนผู้นั้นใช่หรือไม่? เหตุใดองค์ชายรองจึงพานางมาร่วมงานเลี้ยงในวังด้วย?”
“เลอะเลือนเสียจริง! เขาทำเช่นนี้ มิเท่ากับเหยียบย่ำเกียรติของจวนแม่ทัพหรอกหรือ”
“องค์ชายรองพาเด็กนอกคอกที่เกิดจากสตรีนอกจวนมาร่วมงานเลี้ยงในวังอย่างเอิกเกริกเช่นนี้ ดูท่าสตรีที่องค์ชายรองเลี้ยงไว้นอกจวนจะมีฝีมือไม่เบา!”
“องค์ชายรองไม่เห็นทั้งจวนแม่ทัพและคุณหนูเหลียงอยู่ในสายตาเลย ครานี้คงมีเรื่องสนุกให้ชมแล้ว”
……
เสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบด้านดังเข้าหูเหลียงอวี่เยี่ยน
บนใบหน้างดงามของนางเผยแววอาฆาตอยู่หลายส่วน
“นังเด็กสารเลว คอยดูเถิด!”
ทางด้านนี้ เจียงเจวี๋ยเพิ่งพาจิ่วจิ่วมาถึงงานเลี้ยงในวัง
ก็มีคนมาหาเขาอย่างเร่งร้อน
ผู้มาเยือนกระซิบบางอย่างข้างหูเจียงเจวี๋ย เขาพลันเปลี่ยนสีหน้า
“องค์หญิงน้อย ข้ามีธุระต้องไปจัดการสักครู่……”
จิ่วจิ่วโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “มีธุระก็ไปเถิด ไม่ต้องห่วงข้า”
“จ้าวหยวน เจ้าอยู่ดูแลองค์หญิงน้อย ข้าไปประเดี๋ยวก็กลับ” ก่อนจากไปเจียงเจวี๋ยยังไม่ลืมทิ้งคนไว้คอยดูแลจิ่วจิ่ว
“ไปเถิด ไปเถิด อย่ามารบกวนข้าชิมของอร่อย” จิ่วจิ่วโบกมือเร่งให้เขาไป
บัดนี้นางกำลังสนใจอาหารเลิศรสของแคว้นเชียงเป็นอย่างยิ่ง รสชาติแปลกใหม่ ทุกคำล้วนมีรสที่คาดไม่ถึง