องค์ชายสี่พา “ของกำนัล” ที่หมายปองลงจากเขา เดินไปได้ไม่ไกลก็ถูกฝูงลิงล้อมเอาไว้
ลิงเหล่านั้นบางตัวถือก้อนหิน บางตัวถือผลไม้ป่า พากันโจมตีองค์ชายสี่และคนอื่น ๆ อย่างบ้าคลั่ง
องค์ชายสี่พาองครักษ์มาเพียงสองนาย ทว่าลิงกลับมีหลายสิบตัว บ้างก็เป็นร้อย
มองกองทัพลิงที่แน่นขนัดอยู่เบื้องหน้า องค์ชายสี่กัดฟันกล่าวอย่างเดือดดาลว่า “ฆ่าพวกมันให้หมด!”
“เจี๊ยก ๆ ๆ!” ราชาลิงส่งเสียงสั่งการ ฝูงลิงก็แตกฮือเข้าจู่โจมองค์ชายสี่และคนอื่น ๆ รอบทิศ
โดยเฉพาะองค์ชายสี่ ถูกผลไม้ปาขึ้นหัวจนโนปูดไปหมด
“ฆ่า ฆ่าพวกเดรัจฉานให้หมด... อื้อ...”
องค์ชายสี่ยังกล่าวไม่ทันจบ ก้อนอุ่น ๆ ก็ปะทะเข้ากับใบหน้า
เขายกมือขึ้นคลำดู ที่แท้เป็นอุจจาระของสัตว์บางชนิดซึ่งไม่รู้ว่าเป็นตัวอะไร
“แหวะ...” องค์ชายสี่ก้มตัวโก่งคอขย้อน
องครักษ์รีบกลับมาคุ้มกันองค์ชายสี่
ส่วนฝูงลิงก็ฉวยโอกาสลักพาตัวคุณหนูห้าตระกูลลั่วไป
ครั้นองครักษ์ไปชิงตัวคุณหนูห้าตระกูลลั่วคืน ฝูงลิงก็กรูกันเข้ามาอีกครั้ง จับองค์ชายสี่มัดแล้วพาตัวไป
องค์ชายสี่หายตัวไปแล้ว
องครักษ์หน้าซีดเผือด รีบกลับจวนองค์ชายไปเรียกกำลังคน
ต่อให้ต้องพลิกภูเขาด้านหลังวัดผู่จี้ทั้งลูก ก็ต้องตามหาองค์ชายสี่ให้พบโดยปลอดภัย
ทางด้านนี้ องครักษ์เพิ่งควบม้ากลับไปขอกำลังเสริมอย่างเร่งด่วน
องค์ชายสี่ก็ถูกพบว่านอนเปลือยกายอยู่ในคอกม้า กอดขาม้าไว้ราวกับคนเสียสติ ยืนกรานให้ม้าถ่ายมูลอุ่น ๆ ออกมาให้กิน ทั้งยังยื่นมือไปควานก้นม้า จนถูกม้าพยศเตะกระเด็นเพราะความเดือดดาล
เมื่อฝูเป่าและคนอื่น ๆ เห็นภาพนี้ สีหน้าพลันเปลี่ยนไป