“ปล้นคุกหรือ?”
จิ่วจิ่วพลันตื่นเต้นขึ้นมา
ดวงตาคู่งามเป็นประกายจับจ้องเด็กชายตรงหน้า ซึ่งกะด้วยสายตาแล้วอายุไม่ถึงสิบขวบทุกคน ก่อนถามว่า “พวกเจ้าจะไปปล้นคุกหรือ?”
“ใช่! พวกเราจะไปปล้นคุกหลวง” เด็กชายคนหนึ่งกำหมัดแน่น ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
ปล้นคุก แถมยังเป็นคุกหลวงอีก
ช่างเร้าใจยิ่งนัก!
จิ่วจิ่วถามทันทีว่า “เหตุใดพวกเจ้าถึงจะไปปล้นคุกหลวง? จะไปช่วยผู้ใด?”
“พี่ใหญ่ของพวกเราถูกจับไปขังในคุกหลวง พวกเราจะไปช่วยเขาออกมา” ยังคงเป็นเด็กชายคนเดิมที่ตอบ
“พี่ใหญ่ของพวกเจ้าก่อเรื่องอันใด ถึงถูกจับเข้าคุกหลวง?” จิ่วจิ่วถามอีกครั้ง
เด็กชายอีกคนเอ่ยอย่างขุ่นเคือง “พวกเขาใส่ร้ายพี่ใหญ่ของข้าว่าคิดล่วงเกินแม่เลี้ยง ทั้งยังกล่าวหาว่าพี่ใหญ่ทำให้ลูกในครรภ์แม่เลี้ยงตาย บิดาแท้ ๆ ของพี่ใหญ่เป็นคนส่งคนมาพาตัวเขาไปคุกหลวงด้วยตนเอง”
ล่วงเกินแม่เลี้ยง ทำให้ลูกในครรภ์แม่เลี้ยงตาย แล้วยังถูกบิดาแท้ ๆ ส่งเข้าคุกหลวงอีกหรือ?
แต่ละเรื่องที่เอ่ยออกมาล้วนเร้าใจยิ่งนัก!
จิ่วจิ่วโยนผลไม้ในมือทิ้ง ดวงตาเป็นประกายขณะถามว่า “แล้วถ้าพี่ใหญ่ของพวกเจ้าทำเรื่องเหล่านั้นจริงเล่า? พวกเจ้าไปปล้นคุกหลวงช่วยคน มิเท่ากับพาตัวเองเข้าไปพัวพันด้วยหรือ?”
“ไม่มีทาง พี่ใหญ่ของพวกเราไม่ใช่คนเช่นนั้น” เมื่อได้ยินคำตอบนี้ คนอื่น ๆ ต่างพากันพยักหน้า
จิ่วจิ่วคิดว่าอยู่ว่าง ๆ ก็ไม่มีอะไรทำ จึงเอ่ยว่าจะไปปล้นคุกหลวงกับพวกเขาด้วย
ในตอนแรก ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอย่างไรก็ไม่ยอมพาจิ่วจิ่วไปด้วย