อะไรนะ?
มีคนฉวยโอกาสชุลมุนชิงตัวจิ่วจิ่วไป!
สีหน้าอู๋ซินเปลี่ยนฉับพลัน เขาใช้วิชาตัวเบาไล่ตามไปทันที
“คุ้มกันไท่จื่อ!”
ทหารองครักษ์ล้อมเซียวจิ่วเยวียนไว้แน่นหนา ต่อให้เขาอยากไปช่วยจิ่วจิ่วก็ยังปลีกตัวไปไม่ได้
กล่าวถึงจิ่วจิ่ว หลังจากคนลึกลับพานางออกมาจากบ่อน้ำแห้ง ก็พานางเดินวนเวียนไปทั่วพระราชวังอย่างไร้จุดหมาย
จิ่วจิ่วอดเตือนเขาไม่ได้ “ที่นี่เราเดินผ่านมาสองรอบแล้ว”
“อย่าไปทางนั้น ทางนั้นคือพระตำหนักหยางซิน มีกองทหารองครักษ์เฝ้าอยู่มากมาย”
“ไปทางนั้นก็จะวนกลับไปที่เดิม เจ้าอยากถูกสับเป็นไส้เกี๊ยวหรือไร?”
……
คนลึกลับชนกำแพงไปทั่วราวกับแมลงวันไร้หัว
ท้ายที่สุดเมื่อหมดหนทางจริง ๆ เขาก็วางจิ่วจิ่วลงกับพื้นแล้วเจรจากับนาง “เจ้าช่วยข้าสักเรื่อง แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป ดีหรือไม่?”
ฟังจากน้ำเสียงแล้ว คนลึกลับอายุคงยังไม่มากนัก
จิ่วจิ่วสงสัยว่าเหตุใดเขาจึงต้องชิงตัวนางไป
จึงถามเขาว่า “ลองว่ามาสิ”
“เจ้าช่วยข้าเอายาถอนพิษที่หมอเทวดามี ซึ่งแก้พิษได้สารพัดมาให้ ข้าก็จะปล่อยเจ้าไป” คนลึกลับบอกจิ่วจิ่ว
จิ่วจิ่วพลันเข้าใจ “ที่แท้เจ้าลักพาตัวข้าไปก็เพราะอยากได้ยาถอนพิษจากสิงโตเฒ่าหรือ? เช่นนั้นก็ไปหาสิงโตเฒ่าโดยตรงสิ จะจับข้าไปทำไม?”
คนลึกลับกล่าวว่า “หมอเทวดาอยู่ตำหนักบูรพาและไม่ชอบออกไปไหน ข้าจับตัวเขาไม่ได้ อีกอย่างหมอเทวดานิสัยประหลาด หากข้าจับเขาไปตรง ๆ แล้วเขาไม่ยอมให้ยาถอนพิษข้าจะทำอย่างไร?”
กล่าวถึงตรงนี้ คนลึกลับเหลือบมองจิ่วจิ่ว คล้ายกำลังบอกว่า จับเจ้ามาง่ายกว่าเป็นไหน ๆ
จิ่วจิ่วอ่านสายตานั้นออก จึงถลึงตาใส่เขา
“ยังอยากให้ข้าช่วยขอยาถอนพิษให้อีกหรือ?” จิ่วจิ่วกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์