จวนหรงกั๋วกง
วันนี้เป็นงานปักปิ่นของหรงเจียวเจียว
หรงกั๋วกงเชื้อเชิญพระญาติผู้สูงศักดิ์แห่งราชวงศ์มาร่วมเป็นประธานในพิธีปักปิ่นของหรงเจียวเจียวโดยเฉพาะ
ขณะเดียวกัน วันนี้ยังเป็นวันที่ตระกูลลั่วมาส่งของหมั้นด้วย
ที่เลือกจัดงานในวันนี้ ก็เป็นข้อเสนอของฝูเป่า
ยามมาส่งของหมั้น นอกจากบิดาของฝูเป่าจะมาด้วยแล้ว ฝูเป่าก็ยังมาพร้อมกันด้วย
หรงกั๋วกงต้อนรับคนจากตระกูลลั่วอย่างอบอุ่นยิ่ง
“ฮ่า ๆ ๆ ท่านลั่ว เชิญทางนี้ ต่อไปพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว” หรงกั๋วกงกล่าวพลางหัวเราะเสียงดัง
บิดาของลั่วก็หัวเราะอย่างเบิกบาน แลกหนังสือหมั้นหมายของลั่วหมิงเฉินกับหรงเจียวเจียวกับหรงกั๋วกงท่ามกลางการสนทนาออกรส
ทั้งยังแลกของแทนใจที่ใช้หมั้นหมายกันด้วย
หรงเจียวเจียวแต่งกายงดงาม ใบหน้างดงามอ่อนหวานเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจและยินดี
นับจากนี้ นางก็เป็นคู่หมั้นของลั่วหมิงเฉินแล้ว
รอให้ลั่วหมิงเฉินได้รับการยอมรับกลับคืนสู่ราชวงศ์ นางก็จะได้เป็นพระชายาองค์ชาย
ภายหน้ากระทั่งได้เป็นพระชายาไท่จื่อ และฮองเฮา
นางจะกลายเป็นสตรีผู้สูงศักดิ์ที่สุดในใต้หล้า
ส่วนอวิ๋นเหวินเจียนั้น หึ นางมีวิธีทำให้อีกฝ่ายหายไปได้มากมาย
เมื่อนางได้เป็นฮองเฮาแล้ว ไม่ว่าจะหรงเหิงหรือราชครู ทุกคนล้วนต้องคุกเข่าต่อหน้านาง วิงวอนให้นางเมตตาไว้ชีวิตพวกเขา
หรงเจียวเจียวคิดไปคิดมา ยิ่งมีความสุขขึ้นทุกที จนเผลอหัวเราะออกมา
“คิก ๆ ๆ พวกเจ้าจะต้องคุกเข่าต่อหน้าข้า วิงวอนให้ข้ายกโทษให้ชีวิตต่ำต้อยของพวกเจ้าเข้าสักวัน!”
หรงเจียวเจียวพึมพำกับตนเอง
“คุณหนู เมื่อครู่ท่านพูดว่าอะไรหรือเจ้าคะ?” สาวใช้ฟังไม่ชัด จึงเอ่ยถาม
หรงเจียวเจียวถลึงตามองนาง สาวใช้จึงหุบปากทันที
สาวใช้ก้มหน้าลง ไม่กล้าเอ่ยคำใดอีก