“รีบปิดประตู!”
“หวุดหวิดนัก เกือบเอาชีวิตไม่รอดเสียแล้ว”
“ที่นี่คือสุสานหลักแล้วกระมัง? ในที่สุดพวกเราก็มาถึง”
……
ลั่วหมิงจูกับพวกพ้องต่างอยู่ในสภาพสะบักสะบอม ใบหน้าของทุกคนล้วนมีบาดแผล
ในบรรดาพวกเขา นักพรตเฒ่าบาดเจ็บหนักที่สุด
เขานอนแผ่อยู่บนพื้น พลางกล่าวกับลั่วหมิงจูว่า “คุณหนูลั่ว คราวนี้กระดูกแก่ ๆ ของข้าเกือบต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่แล้ว ผลประโยชน์ที่ท่านรับปากไว้ ห้ามขาดแม้แต่น้อย”
“ท่านวางใจได้ ข้าไม่มีวันผิดคำพูด” ลั่วหมิงจูกล่าวจบก็ทอดสายตากวาดมองไปรอบหนึ่ง
ท้ายที่สุดสายตาก็หวนกลับไปหยุดอยู่ที่นักพรตเฒ่า “เมื่อครู่ท่านบอกว่าสิ่งที่ข้าตามหาอยู่ในสุสานหลักแห่งนี้ เป็นความจริงหรือไม่?”
นักพรตเฒ่าพยักหน้า ก่อนหยิบเข็มทิศออกมายืนยันอีกครั้ง
แล้วจึงตอบว่า “ไม่ผิด ข้ายืนยันได้ว่าสิ่งที่คุณหนูลั่วตามหาอยู่ที่นี่”
เมื่อได้คำตอบที่ต้องการ แววตาของลั่วหมิงจูก็เปี่ยมด้วยความยินดี
“ค้นหา! หากพบสิ่งที่ข้าต้องการ สิ่งที่ข้ารับปากไว้จะเพิ่มเป็นสองเท่า”
ทันทีที่ลั่วหมิงจูกล่าวจบ คนอื่น ๆ ก็เริ่มแยกย้ายกันค้นหา
ไม่นานนัก สตรีผู้มีเสน่ห์เย้ายวนก็พบเบาะแสเป็นคนแรก
“ทางนี้มีร่องรอย!”
ลั่วหมิงจูและคนอื่น ๆ รีบตรงไปดู
หลังรูปสลักหิน จิ่วจิ่วนั่งอยู่บนไหล่เซียวจิ่วเยวียน พลางเบ้ปากกล่าวว่า “ดวงดีชะมัด ถึงกับหาเจอเร็วเพียงนี้”
“พวกเขาพบเส้นชีพจรมังกรแล้วหรือ?” เซียวจิ่วเยวียนถาม
จิ่วจิ่วส่ายหน้า “ยัง เส้นชีพจรมังกรจะหาเจอง่ายดายเช่นนั้นได้อย่างไร! แต่ก็ใกล้แล้ว หากจะหาเส้นชีพจรมังกร ต้องหาผู้นำทางให้พบก่อน”