คลิปวิดีโอนี้ตัดมาจากรายการสัมภาษณ์ที่หล่างหยาเคยไปร่วมรายการ
ชายในภาพอายุราวสามสิบกว่า สวมสูทเรียบร้อย พูดจาเนิบช้า มุมปากประดับรอยยิ้มพอดิบพอดีอยู่เสมอ
พิธีกรถามว่า “คุณหล่างหยา ในหมู่ผู้เล่นมีข่าวลือแพร่สะพัดมาตลอดว่า ตอนนั้นคุณขึ้นเขาจิวเสียวถึง 13 ครั้ง ทั้งหมดก็เพื่อประมุขจีจิวเกอใช่ไหมครับ?”
หล่างหยาหัวเราะพลางโบกมือ “เรื่องสมัยหนุ่ม ๆ ไม่จำเป็นต้องพูดให้ชัดขนาดนั้นหรอกครับ”
“ถ้าอย่างนั้นความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับประมุขจี ก็ไม่เหมือนผู้เล่นทั่วไปจริง ๆ สินะครับ?”
“ผมพูดได้แค่ว่า เขาจิวเสียวทิ้งความประทับใจไว้กับผมมากทีเดียว”
พิธีกรยิ้มอย่างมีเลศนัยยิ่งกว่าเดิม “แล้วประมุขจีล่ะครับ?”
หล่างยานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมุมปากขึ้นแล้วกล่าวว่า
“ผมคิดว่า...”
“ก็คงเหมือนกันครับ”
นิ้วของเฉินฝานหยุดค้างอยู่บนหน้าจอ
จางเลี่ยงแอบเหลือบมองเขา
เจียงเทาก็อดหันไปมองไม่ได้
มุมปากของทั้งคู่แทบจะกดไม่อยู่
เฉินฝานไม่แม้แต่จะเงยหน้าก็เอ่ยว่า “ลองหัวเราะดูสิ”
จางเลี่ยงรีบทำหน้าขรึม “ไม่ได้หัวเราะครับ”
เจียงเทากล่าวอย่างเคร่งขรึม “พวกเราเคารพประวัติศาสตร์ครับ”
“ไสหัวไป!”
เฉินฝานเลื่อนอ่านต่อ ความคึกคักในช่องแสดงความคิดเห็นยิ่งกว่าวิดีโอเสียอีก
【ตั้ง 13 ครั้ง ยังไม่เรียกว่าพิเศษอีกเหรอ?】
【เมื่อก่อนหล่างหยาก็เคยพูดเองว่า ความสัมพันธ์บางอย่างพูดให้ชัดเกินไปไม่ได้】
【ตอนนี้ประมุขจีมาถึงโลกจริงแล้ว เทพหล่างจะได้สมหวังรึเปล่าเนี่ย?】
【พบคนเก่าที่หอวสันต์ นี่มันพล็อตนิยายชัด ๆ!】
ที่เหลือเชื่อยิ่งกว่านั้นคือ หล่างหยาเพิ่งโพสต์ข้อความไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน
【ได้ยินว่าคนเก่าหวนคืน ขึ้นจิวเสียวสิบสามครา ในที่สุดก็มีวันได้พบกันอีก คืนนี้ที่หอวสันต์ หล่างหยาขอรอคอยประมุขจี】
ด้านล่างยังมีข้อความเพิ่มเติมอีกหนึ่งบรรทัด
【แค่มาพบคนเก่าคนหนึ่ง ทุกท่านอย่าตีความเกินเลย】
เฉินฝานจ้องคำว่า “อย่าตีความเกินเลย” อยู่นาน