บรรยากาศในงานเงียบลงชั่วขณะ ก่อนจะ...
ตูม!
“สามี?!”
“ประมุขจีแต่งงานแล้วเหรอ?”
“จริงหรือเปล่าเนี่ย?!”
กล้องทุกตัวเบนจากหล่างหยาไปจับภาพใบหน้าของเฉินฝานในพริบตา
ข้อความในไลฟ์สดยิ่งเดือดกว่าก่อนหน้านี้เสียอีก
【？？？？？？？】
【เชี่ย!】
【มีสามีจริง ๆ เหรอ?!】
【หล่างหยา อย่าเพิ่งไป! หันกล้องไปทางหล่างหยา! ฉันอยากดูหล่างหยา!】
【ขึ้นเขา 13 ครั้งยังสู้คนอื่นจับมือครั้งเดียวไม่ได้ ฮ่า ๆ ๆ!】
【หมอนี่เป็นใครกันแน่?】
รอยยิ้มบนใบหน้าหล่างหยาพังทลายลง
วันนี้เขายืนรออยู่ตรงนี้มาตั้งนาน
จีจิวเกอกลับจำเขาไม่ได้
ปีนเขา 13 ครั้งก็ถูกโยนลงเขาทุกครั้ง
ครั้งที่ 14 ถึงกับไม่กล้าไป เพราะกลัวโดนหักขา
แล้วตอนนี้เจ้าตัวก็ยืนจับมือผู้ชายอีกคนต่อหน้าคนทั้งโลก พลางพูดว่า
สามีของฉัน
ใครเจอแบบนี้ก็ต้องตั้งสติสักหน่อย
จีจิวเกอไม่ได้สนใจสีหน้าหล่างหยาแม้แต่น้อย เธอขยับเข้าไปใกล้เฉินฝานอีกนิด แล้วหัวเราะเบา ๆ “สามี เข้าใจประวัติศาสตร์แล้วหรือยัง?”
เฉินฝานอารมณ์ดีสุด ๆ
“ประมาณนั้น”
“ยังหึงอยู่ไหม?”
“ฉันไม่เคยหึง”
จางเลี่ยงพูดเสียงเอื่อยอยู่ด้านหลัง “ใช่ เมื่อกี้คนที่ไล่ดูบทสัมภาษณ์ตั้งสี่ช่วงคือฉันเอง”
เฉินฝานหันขวับไปมอง เขาก็หุบปากทันที
จีจิวเกอยิ้มจนตาหยี
หล่างหยาสูดหายใจลึก กว่าจะจัดสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติได้ก็ใช้เวลาครู่ใหญ่ ก่อนจะหันไปมองเฉินฝานอย่างจริงจัง
“คุณเฉินก็เป็นผู้มาถึงเหมือนกันหรือครับ?”
เฉินฝานแก้ให้ “ผู้เล่น”
หล่างหยาชะงักไปนิด “เหมือนกันนั่นแหละ”
“เคยเล่นอยู่นิดหน่อย”
“กิลด์ไหน?”
“พันธมิตรเทียนจี”
สีหน้าหล่างหยาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขามองเฉินฝาน แล้วกวาดตามองจางเลี่ยงกับเจียงเทาที่อยู่ด้านหลัง
ภูเขาเขียวยังคงอยู่
ลมพัดหว่างขาเย็นวาบ
ล้วนเป็นคนคุ้นหน้ากันทั้งนั้น
เสียงหัวเราะที่เมื่อครู่ยังดังระงมไปทั่วหน้าจอ กลับทำให้หล่างหยาเรียกความสุขุมกลับคืนมาได้บ้าง
เรื่องสำนักกระบี่จิวเสียว วันนี้เขาพลาดท่าแล้ว
แต่พันธมิตรเทียนจีน่ะ...
มันคนละเรื่องกัน
มุมปากหล่างหยากระตุกยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง
“ที่แท้ก็พันธมิตรเทียนจี”
เฉินฝานถาม “ทำไม?”
“ไม่มีอะไร”
หล่างหยามองเขา น้ำเสียงกลับมาเจือความสงบนิ่งคุ้นหูอีกครั้ง
“แค่เคยติดต่อกันอยู่ไม่น้อยในตอนนั้น”