ในห้องเรียนอึกทึกครึกโครม เพราะเป็นวันเปิดเทอมวันแรกหลังปิดเทอมฤดูหนาว ทุกคนต่างผ่อนคลาย แถมยังมีเรื่องใหม่ ๆ มากมายอยากเล่าให้เพื่อนฟัง
“ทุกคนเงียบหน่อย” กวนเวยดูสุภาพเรียบร้อยมาก ราวกับแค่ตะโกนสักครั้งก็จะร้องไห้ได้ อีกทั้งเพิ่งเรียนจบและสอนหนังสือได้ไม่ถึงสองปี ก็ถูกจัดให้มาสอนนักศึกษาปีหนึ่งที่มหาวิทยาลัยซือเยี่ยนซึ่งเป็นโรงเรียนระบบพิเศษ ดูแล้วเหมือนจะควบคุมนักเรียนกลุ่มนี้ไม่อยู่ แต่ความจริงคือหลังจากเธอเดินเข้าห้องเรียน บรรยากาศก็เริ่มเงียบลงทีละน้อย
“วันนี้ห้องเรามีนักเรียนใหม่มา ขอให้ทุกคนต้อนรับด้วยนะ” กวนเวยพูดจบก็โบกมือเรียกซ่งจิ่งที่อยู่ตรงประตู “เข้ามาเลย”
นักเรียนห้อง 21 ต่างพากันสงสัย การจัดห้องหลังสอบปลายภาคปีที่แล้วก็เรียบร้อยไปแล้ว เปิดเทอมตอนนี้ก็ไม่มีสอบ แล้วนักเรียนใหม่จากห้องอื่นมาอยู่ห้องพวกเขาได้ยังไง
“คงไม่ใช่นักเรียนย้ายเข้าหรอกนะ”
“ใคร ๆ ก็รู้ว่าโรงเรียนเราเป็นมหาวิทยาลัยระบบพิเศษ ตอนนี้ก็เทอมสองของปีหนึ่งแล้ว ใครจะบ้าพอย้ายโรงเรียนตอนนี้ ต้องเป็น... โอ้โห!”
ทั้งห้องส่งเสียงสูดหายใจเฮือกขึ้นมาพร้อมกัน
ให้ตายสิ! เป็นนักเรียนย้ายเข้าจริง ๆ ด้วย!
แถมยังเป็นสาวสวยสุด ๆ อีกต่างหาก!
ซ่งจิ่งเดินเข้าห้องเรียนด้วยสีหน้าเรียบเฉย จากนั้นก็หยิบชอล์กมาเขียนชื่อ “ซ่งจิ่ง” บนกระดาน แล้วหันมาถาม “คุณครูกวน หนูนั่งตรงไหนคะ”
กวนเวยกำลังจะให้ซ่งจิ่งแนะนำตัวกับทั้งห้อง แต่กลับเห็นอีกฝ่ายหันไปหยิบชอล์กเขียนชื่อลงบนกระดานเสียก่อน