“ดีนักนะ เด็กบ้านนอกที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำอย่างเธอ เข้าใจอะไรเรื่องรักษาคนช่วยชีวิตคน ถึงกล้าลงมือกับปู่ตระกูลฉื่อตามใจชอบ”
“นี่มันชัด ๆ ว่าเธอตั้งใจจะทำให้ปู่ตระกูลฉื่อตาย!”
“คุณหนูสือคงป่วยจนร้อนใจไปหมดแล้ว ถึงได้รักษาส่งเดช ใครหน้าไหนก็กล้าพามารักษาปู่ตระกูลฉื่อ!”
“คุณพูดให้น้อยหน่อย” คนข้าง ๆ กระซิบเตือน
“ผมทำไปก็เพื่อความปลอดภัยของปู่ตระกูลฉื่อ ต่อให้คุณหนูสือมาเอง ผมก็กล้าพูดแบบนี้!” แพทย์ผู้เชี่ยวชาญที่วิ่งนำหน้ามาชี้นิ้วใส่หน้าซ่งจิ่ง พลางตวาดเสียงเข้ม “เธออายุเท่าไร เรียนแพทย์แผนจีนมากี่วัน อาจารย์ที่สืบทอดวิชาคือใคร ถึงกล้าออกมาหลอกลวงผู้คน!”
ซ่งจิ่งไม่สนใจ เธอเหลือบมองไปทางประตูห้องนอนแวบหนึ่ง ก่อนจะเข้าใจขึ้นมาทันที
แพทย์ผู้เชี่ยวชาญกลุ่มนี้รักษาปู่ตระกูลฉื่อมาโดยตลอด จึงมีสิทธิ์เข้าออกที่นี่ได้อย่างอิสระ นับเป็นเรื่องปกติ
พ่อบ้านเฒ่ามองสีหน้าเรียบเฉยของซ่งจิ่งแล้วก็สั่นสะท้านด้วยความหวาดหวั่น ก่อนจะขยับมาขวางหน้าเธอ “หมอหลิน โปรดระวังคำพูดด้วย!”
“คุณหนูสือสติเลอะเลือน พ่อบ้านฉื่อ คุณก็เลอะเลือนตามไปด้วยหรือไง?” หมอหลินยังคงชี้นิ้วใส่ซ่งจิ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความริษยา ราวกับซ่งจิ่งเป็นศัตรูที่มีความแค้นถึงตายกับเขา “ปู่ตระกูลฉื่ออาเจียนเป็นเลือดแล้ว คุณไม่เห็นหรือไง? เด็กบ้านนอกคนนี้ชัด ๆ ว่าตั้งใจจะทำร้ายปู่ตระกูลฉื่อ!”
“พวกคุณมัวทำอะไรกันอยู่? ยังไม่รีบจับเด็กคนนี้ไว้อีก!”