หลิงอู๋โหยวเหลือบมองเวลา ตอนนี้หกโมงครึ่ง สือหยวนบอกเมื่อคืนว่าจะมาปลุกเธอตอนเจ็ดโมง เธอจึงล้มตัวลงนอนต่ออีกพักหนึ่ง กระทั่งสือหยวนมาเคาะประตู เธอถึงลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้า
หลิงอู๋โหยวไม่แต่งหน้า แค่ล้างหน้าแล้วทาผลิตภัณฑ์บำรุงผิวเล็กน้อยเพื่อป้องกันผิวแห้งก็เรียบร้อย ส่วนทรงผม เธอผมสั้นอยู่แล้ว แค่รวบเป็นหางม้าแบบง่าย ๆ ไว้ด้านหลังก็พอ
สือหยวนใส่ใจรายละเอียดมากกว่าเธอเสียอีก เขาถือไดร์เป่าผมจัดแต่งอะไรอยู่สักพัก พอออกมา หน้าม้าที่เคยปล่อยลงมาตามสบายก็เป็นทรงขึ้นมา ส่วนตอนแรกเขาสวมเสื้อคลุมสีเหลืองดิน แต่พอออกมาเห็นหลิงอู๋โหยวใส่เสื้อบุนวมสีขาว ก็กลับเข้าไปเปลี่ยนเป็นสีดำ
หลิงอู๋โหยวมองอย่างชื่นชม แต่ไม่เข้าใจ
จัดการทุกอย่างเสร็จก็เพิ่งเจ็ดโมงยี่สิบกว่า โรงแรมมีอาหารเช้าให้ฟรี หลิงอู๋โหยวก็ขี้เกียจเดินไกลไปหาร้าน ทั้งสองจึงตกลงไปกินมื้อเช้าที่ห้องอาหารของโรงแรม
สมกับเป็นโรงแรมระดับสูง รสชาติอาหารไม่เลว แถมมีให้เลือกหลากหลาย ทั้งอาหารจีน อาหารตะวันตก ไปจนถึงกิมจิและข้าวยำแบบเกาหลี หลิงอู๋โหยวมองจนตาลาย ถ้าไม่มีสือหยวนคอยบ่นอยู่ข้าง ๆ เธอคงกินจนท้องแตกไปแล้ว
แม้จะเป็นวันทำงาน แต่ในสวนสนุกก็มีคนไม่น้อย สือหยวนซื้อตั๋วช่องทางด่วนอะไรสักอย่างมา ทั้งคู่จึงได้ต่อแถวที่มีคนไม่มาก