หลิงอู๋โหยวได้สติกลับมา “มีอะไรน่าดู?”
สือหยวนบอกชื่อหนังมาสองสามเรื่อง หลิงอู๋โหยวเปิดทีวีในรถ เลือกเรื่องที่ชื่อฟังดูน่าสนใจมาดู ปรากฏว่าเป็นหนังรัก ช่วงแรกเป็นเรื่องราวสมัยเรียนของพระเอกนางเอกที่เป็นคู่กัดกัน ดูตลกดีอยู่หรอก แต่ช่วงหลังเริ่มดราม่าก็น่าเบื่อไปหน่อย ทะเลาะกันไปทะเลาะกันมาก็แยกทางกัน พอกลับมาเจอกันอีกที ทั้งคู่ต่างก็กลายเป็นมนุษย์เงินเดือนแล้ว
ตอนนี้เนื้อเรื่องกำลังฉายฉากที่พระเอกกับนางเอกยืนด่ากันไปมาอยู่กลางสายฝน ผลักกันไปผลักกันมา จนสุดท้ายก็โผเข้ากอดกัน ด่ากันไปด่ากันมาก็จูบกันเสียอย่างนั้น
จากนั้นฉากก็ตัดไปที่บ้านพระเอก ทั้งสองเปียกปอนและกอดกันแนบแน่นไม่ยอมปล่อย พระเอกฉวยโอกาสถอดเสื้อ เผยให้เห็นแผงอกกำยำ ส่วนชุดเดรสสีขาวของนางเอกเปียกฝนจนแนบลำตัว ดูเซ็กซี่และชวนให้คิดไปไกล
แม้แต่เพลงประกอบก็ไม่มีใส่เข้ามาทีหลัง ฉากใกล้ชิดที่ยาวนานกว่าหนึ่งนาทีมีเพียงเสียงนักแสดงจูบกัน หายใจหอบหืด
บังเอิญว่ารถกำลังจอดรอไฟแดง สือหยวนก็เลยเจอฉากนี้เข้าพอดี
ภาพคู่พระเธอจูบกันในหนังทำให้เขารู้สึกกระอักกระอ่วนไปทั้งตัว จนรู้สึกได้ว่าหูตัวเองกำลังร้อนผ่าว เขาแอบเหลือบมองแฟนสาว เห็นเธอมีสีหน้าเรียบเฉยไม่เปลี่ยนแปลง ดวงตาที่ปรืออยู่ครึ่งหนึ่งราวกับเขียนคำว่า “น่าเบื่อ” “แค่นี้เองเหรอ” “จูบพอหรือยัง” เอาไว้
ดูเหมือนเธอจะไม่รู้สึกกระอักกระอ่วนเลย
สือหยวนลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก พอไฟเขียวก็ขับรถต่อ เสียงจากทีวีกลับมาเป็นบทสนทนาธรรมดาอีกครั้ง