แม้เวลาที่มาถึงห้องส่วนตัวจะตรงกับที่เธอบอกไว้ แต่หลิวซู่ก็ไม่มีหลักฐานว่าเธอนั่งแท็กซี่มา เธออ้างว่าใช้เงินสดเรียกแท็กซี่คันหนึ่งจากหน้าโรงเรียนมาที่นี่ แต่ทุกวันนี้แทบไม่มีนักศึกษาคนไหนใช้เงินสดกันแล้ว
หลิงอู๋โหยวขมวดคิ้วน้อย ๆ “พี่ฉือ ภาพจากกล้องวงจรปิดที่พี่ดูอยู่เริ่มเร็วที่สุดตอนกี่โมงคะ?”
ฉือซีกวานตอบ “เริ่มดูตั้งแต่ 18:30 คนที่ชื่อ...เฉินเหวินฮ่าวเป็นคนแรกที่เข้าไปในลิฟต์ ตอน 18:49 มีอะไรเหรอ?”
หลิงอู๋โหยวชี้ไปยังภาพจากกล้องวงจรปิด ซึ่งเห็นเพียงยอดศีรษะของหลิวซู่ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ย้อนดูไปก่อนหน้านั้นสักสองสามชั่วโมงได้ไหมคะ ลองหาว่ามีภาพหลิวซู่หรือเปล่า อ้อ เธออาจไม่ใช้ลิฟต์ก็ได้ งั้นดูภาพจากกล้องตรงโถงล็อบบี้เลยไหมคะ?”
คนในล็อบบี้เยอะก็ส่วนหนึ่ง แถมพื้นที่ยังกว้าง มีกล้องสองมุม ดูท่าจะหาไม่ง่าย
พอได้ยินฉือซีกวานหน้าซีดวูบ “เธอคิดว่าหลิวซู่แอบเข้ามาที่นี่ล่วงหน้า ฆ่าเซียวเวยเซี่ยวแล้วค่อยลงมา ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะมาถึงเอาป่านนี้งั้นเหรอ?”
หลิงอู๋โหยวพยักหน้า
ฉือซีกวานว่า “งั้นดูภาพจากกล้องช่วง 19:31 ถึง 19:45 ก็พอไม่ใช่เหรอ? หลังฆ่าเซียวเวยเซี่ยวตอน 19:31 เธอต้องออกไปแน่ ๆ แล้วก่อน 19:45 ก็ต้องเข้ามาอีกครั้ง...เข้าออกสองรอบภายใน 14 นาที ฉันน่าจะหาเจอ...มั้ง?”
“แน่นอนค่ะ ฉันเชื่อฝีมือพี่ฉือ” หลิงอู๋โหยวเห็นด้วยก่อน แล้วจึงพูดต่อ “แต่ยิ่งมีจังหวะเข้าออกมากขึ้น โอกาสก็ยิ่งมากขึ้น บางทีตอนเธอเข้าตึกครั้งแรกอาจปลอมตัวได้แนบเนียนกว่าก็ได้ ขอสำเนาภาพจากกล้องชุดนี้ให้ฉันด้วยนะคะ ฉันจะช่วยดูอีกแรง”