หลังสอบปากคำพ่อแม่ของเหมาเหวยกังเสร็จ ซ่งเว่ยอันก็เรียกประชุมย่อย ดึงคนมาหลายคนรวมถึงตำรวจน้อยเว่ยมาเทียบรายละเอียดคดีสองคดีก่อนหน้ากับคดีของเหมาเหวยกัง แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะรวมคดีหรือไม่
ซ่งเว่ยอันเริ่มจากเล่าสรุปคดีสองคดีก่อนหน้าให้ฟังคร่าว ๆ
“คดีแรกเกิดขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคมปีที่แล้ว ที่บ้านหนึ่งในหมู่บ้านหลิวซ่าง ถนนหลิวซ่าง เป็นครอบครัวสี่คน ผู้เสียหายคือเจ้าบ้านชายกับเด็กหญิงวัยสิบขวบ สาเหตุการตายของผู้เสียชีวิตชายเหมือนกับเหมาเหวยกัง คือถูกมีดทำครัวฟันเข้าที่ด้านขวาของลำคอก่อน จากนั้นมีดทำครัวก็แทงเข้าที่หลัง”
“ส่วนสาเหตุการตายของเด็กหญิงคือ...ศีรษะกระแทกมุมโต๊ะน้ำชา เสียเลือดมากจนเสียชีวิต...ตอนนั้นคดีนี้อยู่ในมือหัวหน้าหน่วยอู๋จากหน่วย 2 พวกเขาเอนเอียงไปทางที่ว่าเด็กหญิงลื่นล้มระหว่างหนีจนศีรษะกระแทกโต๊ะน้ำชา จึงระบุไม่ได้ว่าคนร้ายตั้งใจทำร้ายเด็กหญิงหรือไม่”
ฉือซีกวานเคยได้ยินเรื่องคดีนี้เมื่อปีที่แล้ว “หัวหน้าหน่วยซ่ง แล้วเจ้าบ้านหญิงกับเด็กอีกคนล่ะครับ”
ซ่งเว่ยอันตอบว่า “เจ้าบ้านหญิง คุณโจว ไปซูเปอร์มาร์เก็ต ทิ้งเจ้าบ้านชายกับลูกสองคนไว้ที่บ้าน เด็กชายซ่อนอยู่ในห้องน้ำ ล็อกประตูและไม่ยอมออกมา จึงรอดพ้นจากเคราะห์ร้าย ตามคำบอกเล่าของเขา คนนั้นสวมชุดดำทั้งตัว ใส่หน้ากากกับหมวกจนมองไม่เห็นหน้า จำได้แค่ว่าสูงใหญ่มาก ถามว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง เขาก็ตอบไม่ได้”
กวนจื่อผิงถามว่า “แยกไม่ออกเลยเหรอว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ไม่น่าใช่นะ เด็กอายุเท่าไหร่”