เวลานั้น หลินอิ่งนั่งไขว่ห้างพลางกล่าวว่า
“ตั้งแต่เที่ยงคืนถึงเที่ยงคืนสิบนาที ฉันกำลังเล่นเกมอยู่ ส่วนสองทุ่มถึงสี่ทุ่มฉันไลฟ์สด พวกคุณลองค้นหาในอินเทอร์เน็ตก็รู้แล้ว ด้วยชื่อเสียงของฉัน ต้องมีแฟนคลับไม่น้อยอัดหน้าจอเก็บไว้แน่ สองชั่วโมงนั้นฉันไม่ได้เข้าห้องน้ำเลยด้วยซ้ำ หลักฐานแน่นหนาชัดเจน”
หลินอิ่งวางภาพลักษณ์เป็นเน็ตไอดอลหญิงที่มีผู้ติดตามไม่น้อย ราวสามถึงสี่แสนคน ตามที่เธอบอก เมื่อคืนมีคนดูไลฟ์ของเธอประมาณสามถึงสี่พันคน
หลักฐานนี้แน่นหนาจริง ๆ
คนต่อไปคือสือหยวน เขาดันแว่นขึ้นพลางกล่าวว่า “เมื่อคืนสองทุ่มถึงสี่ทุ่มครึ่ง ผมประชุมวิดีโอกับบริษัท มีบันทึกภาพตลอดการประชุม ส่วนเที่ยงคืนถึงเที่ยงคืนสิบนาที ผมคุยกับพ่อบ้านอยู่ในห้องนั่งเล่น เขายืนยันให้ผมได้”
พอเขาพูดจบ หลินอิ่งก็ถามว่า “ประชุมกันตั้งสองชั่วโมงครึ่งเลยเหรอ? แล้วบันทึกการประชุมล่ะ?”
สือหยวนชะงักไปเล็กน้อย “ประชุมกันประมาณสองชั่วโมงสิบนาที อีกยี่สิบนาทีผมจัดการเรื่องอื่นอยู่”
หลินอิ่งซักต่อ “เรื่องอะไร? ยี่สิบนาทีมากพอจะวางยาได้เลยนะ อีกอย่าง ฉันจำได้ว่าห้องคุณอยู่ติดกับห้อง 203 เป็นห้อง 202 ใช่ไหม?”