ระหว่างทางกลับสถานี สือหยวนเป็นคนขับรถ ส่วนหลิงอู๋โหยวรายงานสถานการณ์การสืบสวนให้เพื่อนร่วมทีมฟังคร่าว ๆ ในกลุ่มวีแชท
เมื่อ 20 นาทีก่อน ฉือซีกวานบอกพวกเขาว่าไม่พบร่องรอยของกงไม้ไม้บนรถประจำทางสาย 234 กล่าวได้ว่า ตอนนี้ยืนยันได้ว่าจุดสุดท้ายที่เธอปรากฏตัวคือสถานีเหลียนเฟิง
สือหยวนรู้สึกว่าเรื่องทั้งหมดชวนสงสัยเกินไป “กงไม้ไม้เพิ่งมาถึงเมืองไห่โจวเป็นครั้งแรกก็มาเจอเรื่องแบบนี้แล้ว ช่วงสองสามวันก่อนเธอก็พักอยู่ที่บ้านตระกูลฉิน ไม่ค่อยได้ออกไปไหน ผู้ชายคนนั้นโผล่มากลางทาง ไม่น่าจะวางแผนไว้ล่วงหน้า... หรือว่าเธอโชคร้ายจริง ๆ?”
หลิงอู๋โหยวพิมพ์ไปพลางตอบไปพลาง “ก็พูดไม่ได้ว่าเขาไม่ได้วางแผนนะ บางทีเขาอาจเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว แค่ยังไม่เจอคนที่เหมาะจะลงมือด้วยก็ได้ ผู้หญิงต่างถิ่นอย่างกงไม้ไม้ที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเพิ่งมาใหม่ จัดการได้ง่ายจะตาย”
“วิธีการของเขาก็... ฉลาดอยู่เหมือนกัน” สือหยวนนึกถึงคำให้การของพยานหลายคนที่เพิ่งสอบถามมา “ใช้ความสุขุมเยือกเย็นและท่าทีอ่อนโยนอย่างที่สุดกระตุ้นอารมณ์ของกงไม้ไม้ จนเธอพังทลายและขาดสติ... แบบนี้นับเป็นแก๊สไลติ้งหรือเปล่า?”
[แก๊สไลติ้ง: คือการทำร้ายและควบคุมเหยื่อทางอารมณ์ ทำให้เหยื่อค่อย ๆ สูญเสียความภาคภูมิใจในตัวเองและเริ่มสงสัยตัวเอง จนไม่อาจหลุดพ้นได้ เป็นวิธีควบคุมจิตใจที่เหยื่อถูกผู้กระทำควบคุมอย่างหนัก ถึงขั้นสงสัยในความทรงจำ การรับรู้ หรือสติของตนเอง]