ภาพบทสนทนาที่พวกเขาคุยกันในกลุ่มเป็นประจำผุดขึ้นมาในหัวของเขาทันที:
“จิ๊ หน้าอกใหญ่ก็จริง แต่หย่อนคล้อยชะมัด”
“บ้าเอ๊ย ส่งไปสถานีรีดนมได้เลย พอให้ดื่มแน่”
“ไอ้หมอนั่นที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มีความสุขจริง ๆ~ ทำไมตอนฉันนั่งรถไฟใต้ดินถึงไม่เคยเจอบ้างนะ??”
“โห มือเดียวกำไม่มิดเลย ฮ่า ๆๆๆ!”
[บทสนทนาชุดนี้เป็นข้อความจริงที่ฉันเห็นจากหนังสือบางเล่มแล้วคัดลอกมา พูดตามตรง คำพูดน่าขยะแขยงแบบนี้ฉันคิดเองไม่ออก ยังมีที่น่าขยะแขยงกว่านี้อีก แต่ไม่เขียนแล้ว เดี๋ยวจะทำให้ทุกคนตาสกปรก ใครสนใจก็ลองไปค้นดูเองได้ มีอีกเยอะเลย]
……
“หน้าตาก็ใช้ได้ แต่ขาใหญ่เกินไป ฉันไม่ชอบ”
“สัดส่วนห้าต่อห้า ไม่ผ่าน”
“กล้ามเนื้อน่องเยอะเกินไปไหมเนี่ย?? ใหญ่กว่าก้นอีก”
“ฉันนี่ชอบคนก้นใหญ่จริง ๆ เวลาจ้ำจี้แล้วมันส์!”
……
เมื่อเทียบกับพฤติกรรมต่าง ๆ ของผู้หญิงคนนั้นเมื่อครู่ จี้เปิ่นพั่งแทบจะนึกออกว่าพวกปากมากเหล่านั้นจะพูดอะไรในกลุ่ม:
“หน้าตาธรรมดามากนะ”
“ธรรมดาเหรอ? ดูก็รู้ว่าไม่ได้ล้างหน้ามาครึ่งชีวิต สกปรกชะมัด แหวะ”
“ขำจะตาย พวกเธอดูหุ่นเขาสิ ผอมเหมือนหมา…ไม่สิ ผอมเหมือนไก่ ฮ่า ๆๆๆ!”
“อย่าพูดว่าไก่ได้ไหม เนื้ออกไก่ที่ฉันกินตอนเที่ยงยังมีเนื้อมีหนังมากกว่าเขาอีก แผ่นซักผ้ายังมีส่วนเว้าส่วนโค้งมากกว่าเลย”