นี่เป็นครั้งแรกที่เขาแสดงความต้องการออกมาตรง ๆ โดยไม่อ้อมค้อม หลิงอู๋โหยวจึงถือเป็นการให้รางวัลด้วยการชื่นชมใบหน้าหล่อเหลาของเขาอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้านั้นยิ่งดูคมเข้มมีมิติภายใต้แสงสลัว ก่อนจะตอบรับอย่างใจกว้างว่า “อืม”
สือหยวนยังคงประหม่าอย่างมาก หัวใจเต้นตึกตักราวกับจะกระดอนออกมา อีกฝ่ายจ้องเขาไม่วางตา สือหยวนสูดหายใจลึกอย่างเร่งรีบ ก่อนเอ่ยขอว่า “อู๋โหยว...หลับตาหน่อยได้ไหม”
หลิงอู๋โหยวชอบสังเกตการณ์รอบด้านอยู่เสมอ “ไม่เอา”
สือหยวน: ...
ทั้งน้อยใจทั้งจนปัญญา เขาจึงทำได้เพียงหลับตาเอง แล้วค่อย ๆ โน้มเข้าไปหาเธอ
เมื่อเทียบกับครั้งก่อนที่สือหยวนยืนนิ่งทื่อให้คนจูบ คราวนี้เห็นได้ชัดว่าเขาเรียนรู้มาแล้ว นอกจากแค่แนบริมฝีปาก เขายังรู้จักดูดและเลียด้วย หลิงอู๋โหยวประหลาดใจกับพัฒนาการที่ก้าวกระโดดของเขา ในสายตาเธอ ขนตายาวที่สั่นไหวของคุณสือกับลีลาจูบที่กล้าลองเชิงนั้นช่างแตกต่างกันอย่างน่าประหลาด
แม้จะยังเก้ ๆ กัง ๆ อยู่บ้าง แต่จูบเก่งกว่าเธอแล้ว
จูบเก่งกว่าเธอ...
เก่งกว่าเธอ...
กว่าเธอ...
หลิงอู๋โหยว: จิ๊
คงเพราะเป็นคู่แข่งกันมานาน คุณหลิงจึงมักแอบมีใจอยากเอาชนะสือหยวนอยู่เสมอ เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนยื่นมือไปกดท้ายทอยของสือหยวน ดึงเขาเข้ามาใกล้กว่าเดิม แล้วแงะริมฝีปากของเขาออกอย่างง่ายดาย ส่งลิ้นเข้าไป
สือหยวนกำลังดูดอย่างตั้งอกตั้งใจ จู่ ๆ ก็ถูกจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านราวกับถูกไฟช็อตอยู่ชั่ววินาที จากนั้นเรี่ยวแรงก็หายวับไปอย่างประหลาด เขาทรุดตัวลงอย่างหมดสภาพ กดหลิงอู๋โหยวที่เพิ่งตั้งตัวตรงกลับลงบนโซฟา คางของเขาพลันวางพาดบนไหล่เธอ