"ขอโทษด้วยนะคะ จีอา ผลตรวจออกมาแล้ว มะเร็งของคุณกลับมาอีกครั้ง ตอนนี้ทางโรงพยาบาลเราไม่มีวิธีการรักษาที่ดีกว่านี้แล้ว"
จอห์น คุณหมอผมทองตาสีฟ้า พูดเสียงเบา สีหน้าเต็มไปด้วยความเสียใจ
ในมือของเขากำรายงานผลตรวจอยู่ กระดาษตรงขอบถูกบีบจนย่น
คังจีอาพิงหมอนอยู่ สายตามองจากหน้าหมอไปที่เพดาน
"คุณหมอจอห์นคะ หนูยังมีเวลาอีกเท่าไหร่"
"อีกประมาณหนึ่งเดือนกว่า แต่ตอนนี้เรามียาทดลองในมนุษย์ตัวหนึ่งกำลังรับสมัครผู้เข้าร่วมทดลอง ถ้าคุณยินดีลอง เราสามารถให้ค่าตอบแทนก้อนหนึ่งแก่คุณ "
"ค่ะ หนูเข้าใจแล้ว หนูเหนื่อย อยากนอนสักหน่อย"
หมอวางรายงานไว้ที่หัวเตียง แล้วเดินออกไปพร้อมกับปิดประตู ห้องพักผู้ป่วยกลับมาเงียบอีกครั้ง
ในห้องผู้ป่วยเดี่ยวของศูนย์วิจัยมะเร็ง โรงพยาบาลฮอปกินส์ สหรัฐอเมริกา เหลือเพียงเธอคนเดียว
คังจีอา ขดตัวลง
ผมของเธอร่วงไปหมดแล้ว หนังศีรษะบาง ๆ ปกคลุมด้วยเส้นเลือดสีเขียวจาง ๆ ใบหน้าซีดขาวจนแทบจะสีเดียวกับหมอน
ร่างบางมีผ้าบาง ๆ คลุมอยู่ ใต้ผ้านั้นร่างกายผ่ายผอมจนน่ากลัว เข่าและข้อศอกยื่นออกมาเป็นมุมแหลม ดูเหมือนฟืนแห้ง ๆ มัดหนึ่ง
แค่พูดไม่กี่ประโยค เธอก็รู้สึกเหมือนแรงหมด
เธอสัมผัสได้ชัดเจนว่าพลังชีวิตกำลังไหลออกจากร่างกายนี้ไปอย่างรวดเร็ว เหมือนทรายในนาฬิกาทราย
เงาต้นไม้นอกหน้าต่างสลับซับซ้อน แสงแดดสีทองส่องลอดผ่านกิ่งไม้ลงมา
นกร้อง ดอกไม้เบ่งบาน ใบไม้เขียวขจีหนาแน่น เมื่อลมพัดก็ส่งเสียงซ่า ๆ
แต่เธอกำลังจะตายแล้ว
ถ้าตาย ก็จะไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ที่สวยงามแบบนั้นอีก
ถ้าตาย ก็จะไม่มีทางได้จับมือกับคนที่ชอบเดินกลางแสงแดดอีกต่อไป
เธอหลับตาลง
น้ำตาหนึ่งหยดไหลออกจากหางตา ค่อย ๆ ร่วงลงตามแก้มที่ตอบยุบ สุดท้ายซึมหายไปในปลอกหมอน เหลือเพียงรอยเปียกสีเข้มเล็ก ๆ
โทรศัพท์ข้างหมอนสั่นหนึ่งครั้ง
เธอหันข้าง หน้าจอสว่างขึ้น มีข้อความหนึ่ง — ชื่อที่บันทึกไว้: พี่มินซอก
"จีอาเรา ตั้งใจตรวจกับหมอดีไหม พี่แสดงเสร็จอาทิตย์นี้ จะไปหานะ ช่วงที่ยากที่สุดผ่านไปแล้ว จีอาเรา เป็นเด็กที่เข้มแข็งที่สุด ใช่ไหม"
คังจีอมองดูข้อความนั้น มีอะไรบางอย่างติดอยู่ที่ลำคอ เธออ้าปากแล้วก็ปิดลง
พี่คะ ขอโทษนะ
จีอา ทำตัวเป็นเด็กที่เข้มแข็งไม่ได้
เพราะจีอา เหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียวเท่านั้น
เธอคว่ำโทรศัพท์ลงข้างหมอน แล้วหลับตา
จู่ ๆ ในทรวงอกก็เกิดอาการปั่นป่วนอย่างรุนแรง เธอโค้งหลังขึ้นมาแรง ๆ อาการไอระเบิดออกมาจากส่วนลึกของลำคออย่างแผ่วเบา
รสหวานคาวคลุ้งขึ้นมา เธอหันหน้าไป ก้อนเลือดสีแดงเข้มก้อนหนึ่งตกลงบนกระดาษทิชชูข้างหมอน เหนียวหนืด มีฟองอากาศเล็ก ๆ ปนอยู่
เธอหายใจหอบ มองก้อนเลือดนั้น รูม่านตาเริ่มไม่โฟกัส
ท่ามกลางความเงียบงันนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัว
ไม่มีที่มา ไม่เหมือนกับเสียงที่ได้ยินผ่านหู
เย็นชา เหมือนเสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์บางอย่าง เคาะทีละคำ ๆ ที่ด้านในของกะโหลกศีรษะ
"ตรวจพบสิ่งมีชีวิตชื่อ คังจีอา ค่าพลังชีวิตที่เหลืออยู่น้อยกว่า 30 วัน ต้องการรับการผูกพันกับระบบเกมสวมบทบาทหรือไม่"
คังจีอาชะงักไปชั่วขณะ
"หมายความว่ายังไง... คุณเป็นใคร"
"ต้องการรับการผูกพันกับระบบเกมสวมบทบาทหรือไม่ เมื่อรับการผูกพันแล้ว ระบบจะสร้างร่างกายที่แข็งแรงและสร้างตัวตนใหม่ให้คุณ"
"แต่สิ่งที่คุณต้องทำคือ สุ่ม์รับภารกิจการสวมบทบาท และภายในเวลาที่กำหนด ต้องไม่ถูกจับได้ ต้องการผูกพันหรือไม่"
"ให้ร่างกายที่แข็งแรงกับฉันงั้นเหรอ"
"ใช่"
เธอนิ่งเงียบไปไม่กี่วินาที
นกนอกหน้าต่างยังคงร้องเพลง
แสงแดดส่องลงบนนิ้วที่ผ่ายผอมของเธอ ทำให้เห็นเส้นเลือดสีเขียวใสจนทะลุ
"ฉันยอมรับ"
ตอนที่พูดประโยคนี้ออกไป เสียงเธอเบามาก แต่แฝงไปด้วยความมุ่งมั่นบางอย่าง
ต่อให้มันเป็นการเรียกของปีศาจ เสน่ห์ของซาตาน หรือเสียงหลอนก่อนตาย คังจีอาก็ไม่อยากยอมแพ้
ก่อนที่ความตายจะมาถึง ขอแค่ได้ฝันดีสักครั้ง จะเป็นอะไรไป
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งในหัว: "ผูกพันสำเร็จ กรุณาสุ่ม์การ์ดภารกิจเกมสวมบทบาททันที"
คังจีอาเห็นการ์ดหกใบปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้า พื้นหลังสีดำสนิท ขอบการ์ดสลักลายสีทองเข้ม
ลวดลายเหมือนกันทุกใบ มองไม่เห็นความแตกต่างใด ๆ
เธอยกมือขึ้นโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วแตะการ์ดใบที่สามแถวแรก
การ์ดใบนั้นพลิกกลับ ด้านหน้ามีตัวอักษรชัดเจนปรากฏขึ้น:
บทบาทที่สวม: ลูกหลานเศรษฐีใหญ่โรงเรียนมัธยมปลายชนชั้นสูงเกาหลี
(ทำภารกิจลับสุ่มสำเร็จจะได้รับรางวัล)
ระยะเวลาสวมบทบาท: ภายในหนึ่งปี หากตัวตนไม่ถูกเปิดโปง ถือว่าภารกิจสำเร็จ
หมายเหตุ: ทุกเดือนที่ไม่ถูกเปิดโปง จะสามารถสุ่ม์การ์ดรางวัลหนึ่งใบมาใช้ในชีวิตจริงได้
"ลูกหลานเศรษฐีใหญ่?"
เธอมองตัวอักษรนั้น มุมปากขยับเล็กน้อย
เธอกับพี่ชายต่างมารดา คังมินซอก เร่ร่อนลำบากมาตั้งแต่เด็ก ก่อนที่เขาจะอายุ 17 ปีและถูกแมวมองค้นพบ พี่น้องสองคนใช้ชีวิตแบบไม่เคยอิ่มไม่เคยอุ่น
เพื่อรักษาเธอ แม้ตอนนี้คังมินซอกจะกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกวงไอดอลที่โด่งดังที่สุดในเกาหลีแล้ว แต่ก็ยังอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายมาก
ชีวิตของลูกหลานเศรษฐีใหญ่ เธอเคยเห็นแต่ในซีรีส์เท่านั้น
แต่เธอต้องรับภารกิจนี้ให้ได้ นี่คือความหวังเดียวที่เธอจะมีชีวิตอยู่ต่อไป
"ถ้าตัวตนของฉันถูกเปิดโปง จะเกิดอะไรขึ้น"
"เมื่อตัวตนของโฮสต์ถูกคนสามคนขึ้นไปตั้งข้อสงสัย และนำหลักฐานที่สมเหตุสมผลออกมาในที่สาธารณะ หากโฮสต์ไม่สามารถพลิกสถานการณ์ได้ ระบบจะตัดสินว่าภารกิจล้มเหลว ตอนนั้นคุณจะหัวใจวายกลางที่เกิดเหตุ และเสียชีวิตภายในหนึ่งนาที"
คำเตือนที่เย็นชาและไร้ความปรานีของระบบดังก้องอยู่ในหัว
คังจีอาฟังจบ กลับยิ้มออกมาเบา ๆ
หัวใจวายตาย?
ความตายแบบนี้คงไม่ทรมานเท่าตอนนี้หรอก เกมแพ้เมื่อไหร่ก็ออกจากเกม — ถือว่าจบกันอย่างรวดเร็วดีเหมือนกัน
เธอค่อย ๆ วางมือลง มือที่เรียวเล็กซีดขาวนั้นลอยอยู่กลางอากาศ แสงแดดส่องผ่านช่องนิ้วตกลงบนใบหน้า
งั้นก็... ลองดูสิ