ไป่หลี่ปิงเอ๋อหวนนึกถึงภาพตอนที่เจอเย่หวูซวงครั้งแรกเมื่อห้าปีก่อน
นั่นคือหน้าประตูภูเขาของสำนักเทียนเสวียน
ครั้งนั้น สำนักของพวกนางเผชิญมหันตภัย ถูกนักบู๊โบราณหลายสิบคนล้อมจู่โจม นางสู้สุดกำลัง จวนเจียนจะต้านไม่ไหว
แล้วเขาก็ปรากฏกาย
เพียงสามกระบวนท่า นักบู๊หลายสิบคนนั้นก็ล้มลงกับพื้นทั้งหมด
นางถามชื่อเขา เขาเอ่ยเพียงคำเดียว——“เย่”
แล้วจากนั้น เขาก็จากไป
นับแต่นั้นมา นางก็ตามหาเขามาตลอด
นางคิดว่าเขาคือยอดฝีมือที่อยู่เหนือโลกียวิสัย ไม่แปดเปื้อนโลกีย์ ไม่ข้องเกี่ยวสามัญชน
แต่ตอนนี้นางเพิ่งรู้ว่า ครั้งหนึ่งเขาเคยยอมสละทุกสิ่งเพื่อผู้หญิงอีกคน เพียงเพื่อเป็นพ่อบ้านธรรมดาๆ คนหนึ่ง
มือของไป่หลี่ปิงเอ๋อกำแน่นเข้ากับแท็บเล็ตโดยไม่รู้ตัว
"ซูอวี่หนิงคนนั้น... เป็นใครกัน?"
เซี่ยจื้อเปิดเอกสารอีกฉบับ
"ซูอวี่หนิง อายุยี่สิบหกปี ลูกสาวคนโตของตระกูลซูแห่งจิงโจว ประธานของโหยวหลงเทคโนโลยี บิดาชื่อซูเจิ้งหง นักธุรกิจ
มารดาจากไปตั้งแต่ยังสาว มีน้องชายบุญธรรมคนหนึ่งชื่อซูเจ๋อ เล่ากันว่าเป็นเด็กกำพร้าซึ่งเป็นญาติห่างๆ ของตระกูลซู"
นางหยุดครู่หนึ่ง เงยหน้ามองไป่หลี่ปิงเอ๋อ
"ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง"
"เรื่องอะไร?"
"เธอแต่งงานกับเย่หวูซวงเมื่อเดือนก่อน"
ไป่หลี่ปิงเอ๋อชะงักงัน
"แต่งงาน?"
"ใช่ค่ะ งานแต่งจัดเรียบง่ายมาก มีแค่คนตระกูลซูกับเพื่อนไม่กี่คน แต่ว่า..."