หนึ่งเดือนต่อมา
จิงโจว ชานเมือง
สนามทดสอบอาวุธของกลุ่มอุตสาหกรรมการทหารโหยวหลง ตั้งอยู่ท่ามกลางแนวเนินเขาที่ทอดยาวต่อเนื่อง
ที่นี่คือฐานตรวจรับเฉพาะที่กองทัพกำหนดไว้ รอบด้านล้อมด้วยรั้วลวดหนามสูง หน้าประตูมีทหารยามถือปืนประจำการ
คนทั่วไปไม่มีทางรู้เลยว่า ในหุบเขาที่ดูรกร้างนี้ ซ่อนเทคโนโลยีอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ล้ำสมัยที่สุดของจิงโจวเอาไว้
วันนี้สนามทดสอบคึกคักเป็นพิเศษ
ตั้งแต่เช้าตรู่ รถจี๊ปทหารหลายคันแล่นเข้ามาในฐาน จอดเรียงรายเป็นแถวหน้ากระดานที่ลานจอดรถกลางสนาม
ผู้ที่ลงมาจากรถล้วนอยู่ในเครื่องแบบทหาร ดาวและแถบบนอินทรธนูบ่งบอกถึงสถานะที่ไม่ธรรมดา
ในเวลาเดียวกัน ขบวนรถของโหยวหลงเทคโนโลยีก็มาถึง
ภายในรถตู้สีดำคันหน้า ซูอวี่หนิงนั่งอยู่เบาะหลัง กำลังเติมลิปสติกหน้ากระจกแต่งหน้า
วันนี้เธอสวมชุดสูทสีกรมท่าที่ตัดเย็บเข้ารูป ผมถูกเกล้าเป็นมวยอย่างประณีตไร้ที่ติ ภาพรวมดูเฉียบขาดและสง่างาม
"พี่สาว อย่ากังวลไปเลย วันนี้ต้องไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน"
ซูเจ๋อที่นั่งอยู่ข้างเธอ วันนี้ก็สวมสูทเข้ารูปเช่นกัน ผมถูกหวีจนเรียบแปล้ไร้ผมหลุดรุ่ย
บนใบหน้าเขามีรอยยิ้มมั่นใจ น้ำเสียงเต็มไปด้วยการปลอบโยน
ซูอวี่หนิงชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง
"ฉันไม่ได้กังวล แต่นายน่ะ อย่าทำให้ฉันขายหน้าเชียว"
"สบายใจได้เลยพี่สาว" ซูเจ๋อตบอกเบา ๆ "เดือนนี้ ผมซ้อมขั้นตอนทั้งหมดไม่ต่ำกว่าสิบรอบ หลับตาก็ยังท่องได้
วันนี้ต้องทำให้พวกทหารประทับใจแน่"
ซูอวี่หนิงพยักหน้า ไม่พูดอะไรอีก
เธอไม่ได้กังวลจริง ๆ
เดือนที่ผ่านมา แม้เธอจะไม่ได้ถามไถ่เรื่องงานตรวจสอบคุณภาพมากนัก แต่ซูเจ๋อก็รายงานความคืบหน้าให้เธอฟังทุกวัน
พารามิเตอร์อะไรนั่นปรับขึ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ อัตราผ่านการทดสอบเสถียรภาพเก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์ ตัวชี้วัดต่าง ๆ ล้วนบรรลุขีดจำกัดสูงสุดของแบบแปลน...
ฟังแล้ว เธอก็พึงพอใจอยู่ไม่น้อย