สีหน้าของเซี่ยจื้อผ่อนคลายลงเล็กน้อย
เธอเคยศึกษาชีวิตคู่ครั้งนั้น
หากมองจากมุมวิเคราะห์ข้อมูล ซูอวี่หนิงช่างทำลายของดีเสียจริง
ผู้ชายดี ๆ ขนาดนี้ เธอกลับไม่เห็นค่า?
สมควรแล้วที่นางต้องเสียใจในตอนนี้
ดวงตาของไป่หลี่ปิงเอ๋อแดงขึ้นอีกครั้ง
เธอนึกถึงเมื่อห้าปีก่อน ตอนที่เขาช่วยชีวิตเธอไว้
ผู้ชายเช่นนั้น จะมีใครทำร้ายเขาลงได้อย่างไร?
เธอไม่เข้าใจ
เธอไม่เข้าใจจริง ๆ
เย่หวูซวงพูดต่อว่า "ผมคิดว่าควรยุติชีวิตคู่ระหว่างผมกับซูอวี่หนิงอย่างเป็นทางการเสียก่อน แล้วค่อยคิดถึงความสัมพันธ์ครั้งต่อไป"
เขาหยุดไปเล็กน้อย
"แบบนี้ถึงจะยุติธรรมต่อพวกคุณ และต่อตัวผมเอง"
สตรีทั้งสามนางเงียบงัน
พวกเธอมองหน้ากัน
หลินหว่านเอ๋ออ้าปากคล้ายจะพูดอะไรบางอย่าง
ทว่าจู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าเย่หวูซวงพูดถูก
เขายังไม่ได้หย่า
แม้ซูอวี่หนิงจะตกลงหย่า แต่ขั้นตอนต่าง ๆ ยังไม่เสร็จสิ้น
ตามกฎหมายแล้ว เขายังเป็นชายที่มีภรรยา
ในเวลานี้จะบีบให้เขาแสดงท่าที ก็ไม่เหมาะจริง ๆ
เซี่ยจื้อก็เงียบงันเช่นกัน
เธอรู้ว่าเย่หวูซวงพูดถูก
แต่ในใจยังคงไม่ยอม
เตรียมการมานานขนาดนี้ ทุ่มเทความคิดจิตใจไปเท่าไร กลับได้คำตอบแค่ว่า "หย่าก่อนแล้วค่อยว่ากัน"?
ไป่หลี่ปิงเอ๋อกลับพยักหน้า