เฉินม่านลี่กำลังจะเปิดประตูส่งหลี่ต้าซานกับจ้าวผิงถิงออกไป จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากข้างนอก จึงรีบส่งสัญญาณให้หลี่ต้าซาน
บอกให้เขาพาจ้าวผิงถิงเข้าไปหลบในห้องด้านในก่อน
ถ้าเธอไม่ส่งเสียง ทั้งสองคนก็ห้ามออกมาเด็ดขาด
หลังจากหลี่ต้าซานกับจ้าวผิงถิงเข้าไปในห้องนอนแล้ว เฉินม่านลี่จึงเปิดประตู
“ม่านลี่ มีคนร้องเรียนพวกเราแล้ว!”
“ร้องเรียนเรื่องอะไรคะ? หัวหน้าจาง ใจเย็นก่อนค่ะ ตกลงเกิดอะไรขึ้น?”
เฉินม่านลี่ถอยไปสองสามก้าว พลางส่งสัญญาณให้ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างนอกรีบเข้ามา
ชายคนนั้นอายุราวสี่สิบกว่า สวมชุดทำงาน
ที่เอวเหน็บปืนพกไว้กระบอกหนึ่ง
“ไม่รู้ไอ้สารเลวหน้าไหนเขียนจดหมายร้องเรียนส่งไปที่โรงงาน บอกว่าฉันกับเธอติดต่อกันบ่อย มีความสัมพันธ์ชายหญิงที่ไม่เหมาะสม ตอนนี้ผู้บริหารโรงงานเริ่มสอบสวนแล้ว ถ้าขุดเจออะไรขึ้นมา เรื่องของที่เราลอบขนย้ายกันก่อนหน้านี้คง...”
ชายวัยกลางคนพูดค้างไว้ ก่อนถามเฉินม่านลี่เสียงเบาว่าพอจะหาทางให้รองผู้อำนวยการโรงงานที่รับผิดชอบเรื่องนี้เอาจดหมายร้องเรียนมาให้เขาดูได้ไหม
“เรื่องนี้จัดการไม่ง่ายค่ะ”
เฉินม่านลี่ขมวดคิ้วแน่น “คุณกับฉันต่างก็รู้ว่ารองผู้อำนวยการคนนี้เพิ่งย้ายมา พอเข้ารับตำแหน่งก็มีคนร้องเรียนเรื่องความสัมพันธ์ไม่เหมาะสมระหว่างคุณกับฉัน นี่ไม่ใช่แค่การร้องเรียนธรรมดาแน่ มีโอกาสสูงว่าต้องการโค่นคุณลง หรือไม่ก็ปูทางให้คนของรองผู้อำนวยการขึ้นมาแทน รับตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายต่อจากคุณ”
“ให้ตายเถอะ ไอ้สารเลวนี่เลือกจังหวะได้ดีจริง ๆ!”