“หัวหน้าเฉิน เรื่องนี้มีลงทะเบียนไว้ที่คอมมูนแล้ว ทะเบียนบ้านสองฉบับก็ชัดเจนแจ่มแจ้ง ถ้าเฉาตงซานยังใส่ร้ายฉันกับน้องสาวร่วมสาบานของฉันอีก งั้นเราก็ไปฟ้องกันที่คอมมูนเลย”
“ให้เลขาฯ จางแห่งคอมมูนช่วยตัดสินความเป็นธรรม ฉันไม่เชื่อหรอกว่ายุคสังคมใหม่นี้จะไม่มีที่ให้พูดความจริง!”
เฉาตงซานอึ้งไปเลย
เฉินชุนเซิงเองก็นึกไม่ถึงว่าหลี่ต้าซานจะใช้วิธีนี้ปิดปากเฉาตงซาน
“โอ๊ย พี่ต้าซาน ฉันเจ็บไปหมดทั้งตัวเลย... ต่อไปคงไม่มีโอกาสกตัญญูกับแม่ของเราแล้ว กลับไปพี่ช่วยบอกแม่ด้วยนะ ชาติหน้าฉันก็จะเกิดมาเป็นลูกสาวของแม่อีก...”
ในเวลานั้นเอง โจวซ่วงที่นอนอยู่บนพื้นก็ครางกระปอดกระแปด
ฟังแล้วเจ็บปวดทรมานสุด ๆ
หลี่ต้าซานสวมบทนักแสดงเต็มตัว รีบเข้าไปประคองโจวซ่วง แสร้งทำเป็นเศร้าแทบขาดใจแล้วพูดว่า “น้องสาว อดทนไว้นะ พี่ต้าซานจะทวงความเป็นธรรมให้เธอ เรื่องนี้ปล่อยผ่านไปแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด”
“เบื้องบนย้ำแล้วว่า ชาวนาชาวนาผู้ยากไร้ต้องสามัคคีกับชาวนาชั้นกลาง ไม่ใช่โค่นล้มชาวนาชั้นกลาง เฉาตงซานใช้กำลังกับเธอ ทำเอาหญิงสาวตัวเล็ก ๆ อย่างเธอกลายเป็นแบบนี้ ไม่เพียงไม่รู้สึกผิดสักนิด กลับยังกล่าวหาใส่ร้าย แถมยังโยนความผิดให้คนอื่น นี่มันพฤติกรรมอันธพาลชัด ๆ!”
“สหายไฉ่เฟิ่งหลาน สหายโจวฟาง พวกเธอสองคนเข้าไปในบ้านก่อนเถอะ โจวซ่วงอาจจะบาดเจ็บภายใน ถ้ายังอยู่ตรงนี้ก็มีแต่จะยิ่งเสียใจ”
หลี่ต้าซานกะพริบตา
คุณยายยังไม่ทันเข้าใจ โจวฟางก็รู้ทัน รีบบีบน้ำตาออกมาสองหยด