แค่ก่อไฟโดยไม่ระวัง ก็อาจเผาป่าผืนใหญ่จนวอดได้
วันนี้ลมค่อนข้างแรง แม้จะจุดไฟไว้หลายกองแถวนี้เพื่อรมควันไล่แบดเจอร์ออกจากโพรง แต่ประกายไฟเพียงนิดเดียวก็อาจลุกลามกลายเป็นไฟป่าทั่วทั้งภูเขาได้
เสียงปืนดังขึ้น กระสุนพุ่งเข้าไปในโพรงแบดเจอร์
ซานเต๋อจื่อกับพวกต่างถือกิ่งไม้ท่อนใหญ่ ยืนเฝ้าปากโพรง รอให้แบดเจอร์วิ่งออกมาเอง
“ออกมาแล้ว!”
ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมา จู่ ๆ ก็เห็นแบดเจอร์ตัวหนึ่งวิ่งปรู๊ดออกจากโพรง
ซานเต๋อจื่อเงื้อกิ่งไม้ท่อนใหญ่ ฟาดเข้าที่หัวแบดเจอร์เต็มแรง
แบดเจอร์ไม่มีแม้แต่โอกาสได้ตอบโต้ ก็หมอบแน่นิ่งอยู่กับพื้นทันที
แบดเจอร์ตัวอื่น ๆ ทะลักออกมาจากด้านใน ราวกับมีหมาป่าไล่ตามอยู่ข้างหลัง
ทหารอาสาคนอื่น ๆ จากหมู่บ้านเขาซานก็ลงมือกันอย่างคล่องแคล่วไม่แพ้กัน
เถียนเซิ่งลี่กำลังดูอย่างสนุกสนาน จู่ ๆ ก็เห็นแบดเจอร์ตัวหนึ่งแยกเขี้ยววิ่งพุ่งเข้าใส่ตัวเอง
เขาคิดว่าเจ้าตัวนี้คงไม่น่ากลัวอะไร จึงเตรียมยกเท้าเตะมันให้กระเด็น แต่ตอนที่กำลังจะยกเท้า แบดเจอร์กลับหักหลบกะทันหัน อ้าปากงับขาอีกข้างของเถียนเซิ่งลี่
“เชี่ย! ไอ้ตัวนี้ดุชะมัด”
ปัง!
เถียนเซิ่งลี่เพิ่งสะดุ้งตกใจ กระสุนของหลี่ต้าซานก็ยิงแบดเจอร์ตัวนั้นตายไปแล้ว
“พี่เถียน เห็นไหมล่ะ ไอ้พวกนี้ดุสุด ๆ ถึงตัวจะไม่ใหญ่ แต่ถ้าโดนมันกัดเข้าไปสักที เจ็บเอาเรื่องเลยนะ”
หลี่ต้าซานอธิบายว่าแบดเจอร์เหมือนหมาแดง ถ้างับเหยื่อได้แล้วก็จะไม่ยอมปล่อยจนกว่าจะตาย