กลางวัน หลี่ต้าซานพาทุกคนขึ้นเขาไปขุดโพรงแบดเจอร์ ได้แบดเจอร์มาเกือบ 40 ตัว พอเจียวเอาน้ำมันออกมาแล้ว เนื้อแบดเจอร์ที่เหลือก็มีราว 100-200 ชั่ง
ในยุคนี้ เนื้อก็คือชีวิต
ยิ่งน้ำมันที่บีบได้จากตัวแบดเจอร์ ก็เป็นของดีที่เอาไปขายได้เงิน
ของดีตั้งมากมายกองอยู่ในโกดัง ไม่เพียงพวกตัวป่วนในทีมผลิตเดียวกันจะจับตาดูอยู่ลับ ๆ ทีมผลิตอื่นก็คงมีคนคิดไม่ซื่อกับของพวกนี้เหมือนกัน
เห็นว่าบ้านเก่ามืดสนิท หลี่ต้าซานก็คิดว่าแม่กับเมียทั้งสี่คงเข้านอนกันหมดแล้ว เขาดื่มจนกรึ่ม ๆ จึงไม่กลับไปรบกวนทุกคนที่บ้านเก่า แต่ผลักประตูรั้วบ้านข้าง ๆ เข้าไป ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงเตาและหลับกรนสนั่น
「ปัง ๆ ๆ……」
หลับได้ไม่นาน เสียงปืนที่ดังรัวก็กระชากหลี่ต้าซานให้ตื่น ทั้งยังทำให้ผู้หญิงหลายคนในบ้านเก่าตื่นตกใจจนวุ่นวายไปหมด
หวังชุ่ยฮวาตะโกนเสียงดังว่า 「ต้าซาน รีบไปดูเร็ว ทำไมถึงยิงปืนกันล่ะ? อาวุธลั่นเองหรือเปล่า?」
「แม่ พวกแม่ห้ามออกไปไหนทั้งนั้น ซิ่วหลาน ผิงถิง ถ้าฉันยังไม่กลับมา ต่อให้ใครมาเคาะประตูก็ห้ามเปิดเด็ดขาด!」
หลี่ต้าซานรีบร้อนสวมเสื้อผ้า แล้ววิ่งไปทางที่ทำการทีม
หน้าที่ทำการทีมมีทหารอาสาจากฟาร์มคนหนึ่งยืนถือปืนอยู่ พอเห็นหลี่ต้าซานวิ่งตรงมาแต่ไกล เขาก็ตะโกนบอกว่า 「หัวหน้าหลี่ ไปที่โกดังหน่อยครับ เกิดเรื่องขึ้นที่นั่น หัวหน้าหมวดเถียนพาเสี่ยวเฉินไปตรวจดูสถานการณ์แล้ว」
「รู้แล้ว」
หลี่ต้าซานหักเลี้ยวฉับพลัน แล้วเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังโกดัง