สถานที่แคบ ๆ แค่นี้ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแถวนี้ วันรุ่งขึ้นก็แพร่ไปทั่วทั้งหมู่บ้านแล้ว
ชาวบ้านที่แวะมาดูความครึกครื้นทยอยกันมาไม่ขาดสาย ธรณีประตูบ้านตระกูลหลี่แทบถูกเหยียบจนแบน
ชาวบ้านมาเยือนกันมากมายขนาดนี้ หวังชุ่ยฮวากับลูกสาวทั้งสามย่อมต้องหาอะไรออกมาต้อนรับทุกคน
หลี่ต้าซานบ่นว่า “แม่ ของนี่เพิ่มปริมาณธัญพืชไม่ได้หรอก อย่างมากก็แค่เปลี่ยนรสชาติ สรุปก็คือของไร้สาระนั่นแหละ เออ แล้วของนั่นวางไว้ไหน?”
“อยู่ในห้องเก็บของ ไปดูเอาเองสิ”
หลี่ต้าซานก้าวเข้าไปในห้องเก็บของ
แม้ปากคุณยายจะบ่น แต่ของกลับถูกเช็ดจนสะอาดเอี่ยม
หลี่ต้าซานกับโจวซ่วงเพิ่งกลับถึงหมู่บ้านเขาซาน ก็มีคนเอาข่าวไปบอกต่อแล้ว
พอรู้ว่าเจ้าตัวกลับมาแล้ว ชาวบ้านแต่ละครอบครัวต่างจูงเด็กพยุงผู้เฒ่ามาด้วยกัน
ทุกคนอยากมาดูเครื่องขยายเมล็ดธัญพืชที่ร่ำลือกัน
“พี่ซาน ของนี่ใช้ยังไงกันแน่?”
“ได้ยินว่านายช่วยลูกชายเลขาฯ จางไว้ เลขาฯ จางให้ของดี ๆ นายมาไม่น้อยเลยใช่ไหม?”
“ก้อนเหล็กนี่จะทำให้ธัญพืชเพิ่มขึ้นได้จริงเหรอ? ฉันไม่เห็นจะเชื่อเลย”
ไม่นาน ลานบ้านตระกูลหลี่ก็เต็มไปด้วยชาวบ้าน
พูดแบบไม่เกินจริงเลย
ชาวบ้านเกือบทั้งหมู่บ้านเขาซานมากันหมด
เกาต้าหนิวชะเง้อมองเข้าไปข้างใน แล้วตะโกนเสียงดังว่า “พี่ซาน ถ้ามีเครื่องนี่แล้ว พวกเราก็จะได้กินอิ่ม ไม่ต้องหิวอีกใช่ไหม?”
ไม่ใช่แค่เกาต้าหนิวที่สงสัยของชิ้นนี้อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เกาหม่านซานเองก็ยืนมองก้อนเหล็กใหญ่ที่หลี่ต้าซานยกออกมาจากห้องเก็บของตาละห้อยอยู่ข้างนอก