ตอนที่ 15 เดือนละแปดหยวน พร้อมรถ!
เดินตามพี่ชายลัดเลาะไปตามถนนและตรอกซอกซอย ไม่รู้ว่าผ่านตรอกไปกี่แห่งแล้ว ในที่สุดหลินเฉียนจิ้นที่เดินนำอยู่ข้างหน้าก็หยุดเท้า
เขายืดตัวตรง สีหน้าเคร่งขรึม “เตรียมตัวพร้อมหรือยัง?”
เห็นเขาจริงจังขนาดนี้ หลินซ่างจิ้นก็วางท่าทีให้จริงจังตามไปด้วย ก่อนพยักหน้าอย่างหนักแน่น “พร้อมแล้ว!”
หลินเฉียนจิ้นถอดหมวก แล้วเลี้ยวเข้าไปในตรอกอีกหลายแห่ง
หลินซ่างจิ้นเห็นชายสองคนเฝ้าอยู่ตรงปากตรอก ในใจก็เริ่มคาดเดาได้ราง ๆ
ขาของเขาสั่นขึ้นมานิด ๆ พี่ชายตัวเองเก่งกาจขนาดนี้ ถึงขั้นมาอยู่ในตลาดมืดแล้วหรือ?
ไม่ใช่ว่าทางการกวาดล้างเรื่องนี้เข้มงวดมากหรอกหรือ? ถ้ามีช่องทางทำงานซื้อของเกษตรมาขายต่อก็นับว่าไม่เลว
แต่เรื่องหุ้นส่วนคนนี้ต้องคิดให้รอบคอบ คนเดียวทำการใหญ่ไม่ได้หรอก
หลินเฉียนจิ้นพยักหน้าให้ชายสองคนที่เฝ้าอยู่ จากนั้นก็จูงน้องชายที่กำลังมึนงงเข้าไป
เลยตรอกเข้าไปก็ยังเป็นตรอก ที่นี่ทั้งคึกคักและเงียบสงบ
ที่คึกคักเพราะมีคนมากมาย เป็นทางเดินยาวสายหนึ่ง ผู้คนเข้ามาจากทางนี้ ซื้อของเสร็จก็ออกไปทางอีกด้าน
ที่เงียบสงบเพราะไม่มีใครพูดเสียงดัง แม้แต่ราคาก็เขียนเอียง ๆ ไว้บนพื้น ส่วนการต่อรองราคาก็ใช้เพียงท่าทางมือ
ตลาดขนาดใหญ่เช่นนี้ ต่อให้เป็นหลินซ่างจิ้นที่คิดว่าตัวเองเคยเห็นโลกกว้างมาแล้ว ก็ยังอดชื่นชมความเฉลียวฉลาดของผู้ดูแลตลาดมืดไม่ได้
สิ่งที่ยากไม่ใช่การวางแผน แต่เป็นการลงมือทำให้เกิดขึ้นจริง อีกทั้งทั้งผู้ซื้อและผู้ขายต่างก็ปฏิบัติตามกฎ
เขาดึงแขนเสื้อหลินเฉียนจิ้น แล้วถามเสียงเบา “พี่ แผงของพี่อยู่ตรงไหน?”
หลินเฉียนจิ้นมองเขาอย่างดูแคลน ก่อนจะจูงเขาเข้าไปในลานบ้านแห่งหนึ่ง