กองสืบสวนคดีอาญาเมือง
หลังฉู่เทียนกลับจากซีซื่อ เขายังไม่ทันได้พักหายใจ ก็ต้องรีบกลับมาทำงานต่อทันที
เพื่อนร่วมงานพากันมาถามเรื่องทางซีซื่ออยู่ไม่น้อย แต่ฉู่เทียนปิดปากเงียบ ไม่ยอมบอกอะไรทั้งนั้น ไม่มีทางเลือก เบื้องบนสั่งให้เก็บเป็นความลับ อีกอย่างเขาก็รู้เรื่องมาไม่มากนัก
เพียงแต่สัญชาตญาณบอกเขาว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่ตอนที่เขาจากมา เพื่อนร่วมงานทางซีซื่อก็ยุ่งหัวหมุนกันไปหมดแล้ว แถมยังเกิดคดีฆาตกรรมแปลกประหลาดขึ้นหลายคดี
“หัวหน้าฉู่ คดีใหม่ที่สถานีตำรวจเขตซีเฉิงส่งต่อมาให้ ลองดูหน่อย คดีนี้ประหลาดมาก”
ลูกน้องยื่นเอกสารให้เขา ฉู่เทียนอ่านจบแล้วขมวดคิ้วแน่นจนแทบหนีบแมลงวันตายได้
“ศพแห้งในรถ? ยืนยันตัวตายได้หรือยัง?”
“ผู้ตายชื่อจางเทา อายุ 45 ปี เป็นผู้จัดการฝ่ายขายของบริษัทวัสดุก่อสร้างจิ่วเฟิง พ่อแม่อยู่บ้านเกิด หย่าร้างแล้ว อดีตภรรยาอยู่ต่างเมือง ตอนนี้เขาอาศัยอยู่กับลูกชายตามลำพัง เราติดต่อพ่อแม่ของเขาแล้ว ส่วนลูกชายยังติดต่อไม่ได้...”
“ตรวจกล้องวงจรปิดหรือยัง?”
“ตรวจแล้ว แต่ไม่มีประโยชน์...” ลูกน้องทำสีหน้าพิกล “นี่แหละจุดที่ประหลาดที่สุด ไม่ใช่แค่กล้องในรถเสีย แม้แต่กล้องวงจรปิดแถวนั้นที่เขาจอดรถก็เสียหมด”
ฉู่เทียนขมวดคิ้ว “คนสุดท้ายที่เขาติดต่อด้วยคือใคร?”
“อ้อ ตรวจเจอแล้ว เป็นเจิ้งเทียนเฉิง ประธานบริษัทซีเฟิงกรุ๊ป!”
“โทรไปเชิญเขามาให้ความร่วมมือในการสอบสวน”
ลูกน้องลงไปจัดการ ฉู่เทียนก้มอ่านข้อมูลของผู้ตายต่อ ยิ่งอ่าน สีครุ่นคิดในดวงตาก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น
“จางฉี่เผิง... ชื่อนี้เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน...”
“เคยเห็นที่ไหนกันนะ?”
……
ผ่านไปอีก 3 วันอย่างสงบไร้คลื่นลม
ชีวิตของหลีเกอยังคงเป็นปกติ เข้านอนแต่หัวค่ำ ตื่นแต่เช้า และออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอทุกวัน
ตอนนี้เธอกำลังขุดหลุมปลูกอะไรบางอย่าง ในหลุมขนาดใหญ่มีเมล็ดสีขาวราวหิมะ ขนาดเท่าเมล็ดข้าวอยู่เมล็ดหนึ่ง