พวกตัวประหลาดทั้งหลาย พวกแกมันก็แค่ขยะ

ตอนที่ 10 ซาลาเปาที่ปนเปื้อน

7 นาที· 1.6K คำ

หลังผ่านเหตุการณ์นับถอยหลัง บรรยากาศในซีซื่อตึงเครียดราวกับสายพิณที่ขึงจนสุด

ส่วนเมืองเจวียนที่อยู่ใกล้กันกลับดูเหมือนไม่ได้รับผลกระทบอะไร ทั้งเมืองยังคงเฉื่อยเนือยเหมือนเคย

ความรู้สึกเหมือนอยู่คนละโลกนี้พุ่งถึงขีดสุดตอนหลีเกอกลับมาถึงละแวกชุมชนเก่าที่เธออาศัยอยู่

แม้บ้านของเธอจะอยู่ใจกลางเมือง แต่แถบนี้เต็มไปด้วยบ้านเก่าอายุสามสิบสี่สิบปี วางผังใหม่ก็ยาก รื้อถอนก็ลำบาก คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุหรือไม่ก็ทำธุรกิจเล็ก ๆ อยู่ละแวกนี้

ระหว่างทาง หลีเกอเห็นคุณลุงกำลังเล่นหมากรุกกันบ้าง ไม่ก็คุณป้ากำลังเต้นรำที่ลานกว้าง

เธอคิดว่าเรื่องการควบคุมกระแสข่าว ทางการทำได้ดีจริง ๆ

ไม่อย่างนั้นตอนนี้บรรดาคุณลุงคุณป้าคงกำลังแย่งซื้อผักกันในซูเปอร์มาร์เก็ตอย่างบ้าคลั่ง แทนที่จะใช้ชีวิตวัยเกษียณอย่างสบายใจ

บ้านของหลีเกออยู่ชั้นหนึ่ง ด้านนอกมีสวนเล็ก ๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของกรรมสิทธิ์ที่ดิน ล้อมรอบด้วยรั้วเหล็ก

พอเดินเข้าไปในอาคาร เธอก็เห็นหน้าประตูบ้านเละเทะไปหมด กลิ่นเหม็นคาวฉุนของเลือดหมูคลุ้งไปทั่วตึกในหน้าร้อน แถมยังเรียกแมลงวันมาไม่น้อย

สีหน้าหลีเกอไม่เปลี่ยน เธอเปิดประตูบ้าน กวาดตามองรอบ ๆ อย่างคร่าว ๆ แล้วตรงไปห้องน้ำ หาถังน้ำ ไม้ถูพื้น ผ้าขี้ริ้ว และน้ำยาฆ่าเชื้อที่เหลืออยู่ครึ่งขวด ก่อนออกไปทำความสะอาดหน้าประตูบ้าน

เก็บกวาดด้านนอกเสร็จแล้ว เธอก็จัดการในบ้านต่อ แม้ผู้เช่าจะไม่ได้ทิ้งขยะไว้มากนัก แต่หลีเกอก็ยุ่งจนถึงเที่ยงคืน กว่าจะเก็บกวาดทั้งข้างในข้างนอกเรียบร้อย

พอเสร็จงาน เธอก็ทิ้งตัวลงบนโซฟาผ้าที่ขาดเป็นรูอยู่หลายจุด ท้องร้องโครกครากอย่างหนัก หิว...

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป