โจวจงอี้เพิ่งกลับมาถึงห้องทำงาน
ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากข้างนอก
ก๊อก ก๊อก ก๊อก...
"เข้ามา"
พอเห็นหลินฮุยเปิดประตูเข้ามา เขาก็ทำหน้างง: "ไอ้หนู แกไม่ไปจัดการฝึก วิ่งมาหาฉันทำไม?"
หลินฮุยยิ้มทะเล้น: "ผู้กองครับ มาถามอะไรหน่อยน่ะ?"
"หืม?"
โจวจงอี้ชี้ไปที่เก้าอี้: "นั่งลงก่อน ค่อยพูด"
หลินฮุยนั่งลงแล้วถาม: "ผู้กองครับ ผมอยากรู้ว่าคราวนี้เราจะไปฝึกที่ไหน?"
โจวจงอี้ฉงน: "แกถามทำไม?"
หลินฮุยทำหน้าจริงจัง: "ผู้กองก็บอกเองนี่ครับ ว่าเหลือเวลาแค่เดือนเดียว เวลาสั้นขนาดนี้ จะให้เก่งกันทุกด้านแบบก้าวกระโดด มันไม่ใช่เรื่องจริงเลยครับ ผมเลยอยากซ้อมแบบพุ่งเป้าไปเลย"
โจวจงอี้ทั้งแปลกใจทั้งดีใจ: "ไม่นึกเลยนะ แกคิดได้รอบคอบขนาดนี้ คิดมาถึงชั้นนี้เลย"
หลินฮุยยิ้มทะเล้น: "ผู้กองให้ภาระหนักขนาดนี้กับผม จะพลาดท่าได้ไงล่ะครับ"
โจวจงอี้พยักหน้าอย่างพอใจ
ไอ้หนูหลินฮุยนี่ มันสมองมันดีจริง ๆ
ให้มันมาเป็นหัวหน้าครูฝึก เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องชัด ๆ
เวลาเหลือแค่เดือนเดียว ถ้าฝึกทุกอย่างหมดละก็ ต่อให้เป็นคนเหล็กก็ต้องพัง
จะให้เกิดสภาพ ซ้อมวันเดียวนอนสามวันแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด
เพราะฉะนั้นเดือนสุดท้ายนี้ ต้องจัดวางอย่างมีหลักการ ฝึกแบบพุ่งเป้าชัด ๆ
โจวจงอี้มองเขาแล้วพูด: "การฝึกครั้งนี้ เราจะเข้าร่วมกับกรม 536 สู้กับกองทัพสีน้ำเงิน ซึ่งเป็นกรมภูเขา คราวที่แล้วพอฝึกเสร็จ กองทัพสีน้ำเงินก็แข็งแกร่งขึ้นอีกเยอะ เพิ่มอุปกรณ์ใหม่ ๆ เข้ามาเพียบ"