ลวี่ชิงซงสัมผัสได้ถึงความโกรธของหลินกวงเย่า จึงรีบพูดว่า "ท่านผู้นำ อย่าเพิ่งโมโหเลยครับ หลินฮุยมีผลงานขนาดนี้ ก็ถือว่ากำลังพัฒนา....."
เพี๊ยะ!
หลินกวงเย่าตบโต๊ะฉาดเดียว
ลวี่ชิงซงสะดุ้งเฮือก รีบหุบปากสนิท
เขารู้ดีว่าหัวหน้าเก่าคนนี้รักชื่อเสียงและรักษาหน้าตายิ่งกว่าอะไร
ทั้งครอบครัวล้วนเป็นหัวกะทิ แต่พอมาเจอหลินฮุย ดันกลายเป็นเซียนเลี้ยงหมูเลี้ยงไก่
ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไป ฮือ... หน้าแตกแหง ๆ
ผู้บัญชาการระดับสูงทั้งแท่ง ดันมีลูกเป็นเกษตรกรมือโปร
ต่อให้เป็นเขา เขาก็ยังอาย
ตอนนี้หลินกวงเย่าเดือดเป็นไฟ!
ลูกชายคนโตก็คือลูก ลูกชายคนรองก็คือลูก
มาถึงคนที่สาม กลายเป็นลูกเต่าล้านปี?
เขาตะโกนใส่โทรศัพท์ "ลวี่ชิงซง นี่แกจงใจทำให้ขายหน้าใช่ไหม?"
ลวี่ชิงซงตกใจจนรีบพูด "ท่านผู้นำ เข้าใจผิดแล้วครับ ผม....."
หลินกวงเย่าขัดจังหวะ "พอ!"
"พลใหม่ต่อยพลเก่า เรื่องร้ายแรง ปล่อยไปไม่ได้! ผมแนะนำว่าให้ส่งเขาไปที่ที่โหดที่สุด ไปฝึกให้หนัก ให้เขารับกรรมซะ! ไม่ใช่ให้ไปหลบอยู่ฐานการผลิตเลี้ยงหมู....."
ลวี่ชิงซงชะงัก ถาม "แล้ว... ส่งไปไหนครับ?"
หลินกวงเย่า "ให้เขาไปรักษาการที่เกาะวงเดือน!"
ลวี่ชิงซงตาโต "ท่านผู้นำ เกาะวงเดือนสภาพโหดขนาดนั้น หลินฮุยจะไหวเหรอครับ? แล้วนั่นมันก็ไม่ได้อยู่ใน 602 แล้วนะครับ..."
หลินกวงเย่าพูดเย็นชา "ก็ให้เขาไปกินแกลบสิ! ไม่กินแกลบ จะเป็นทหารอะไรได้?"