ลูกเสือพ่อหมายังไง? แต่นี่พ่อผมเป็นผู้นำทัพทหารนะ

ตอนที่ 44 คนวิ่งลิ่ว วิญญาณตามไม่ทัน

7 นาที· 1.6K คำ

บนสนามฝึก หลินฮุยสะพายยุทโธปกรณ์เต็มตัว ลากทหารสี่นายพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

"พี่! ผมเรียกพี่ก็ได้!"

"ชะ... ชะลอหน่อยได้ไหม เรา... ตามไม่ทันแล้วนะ!"

ทหารเก๋าสี่นายถูกกระชากจนเซถลาซวดเซ

หลายครั้งเกือบหน้าทิ่มพื้นหมาเลีย

หลินฮุยแม้จะไม่ได้หันกลับไปมอง แต่ก็ควบคุมความเร็วอยู่ เห็นว่าพวกเขาใกล้จะตามไม่ไหวแล้ว ถึงจะยอมผ่อนฝีเท้าลงบ้างเล็กน้อย

"พวกนายน่ะหาวิธีไม่เจอ!"

"ห๊ะ?" ทหารเก๋าคนหนึ่งหอบพลางเอ่ย "วิ่งก็วิ่งสิ มีวิธีอะไรด้วย!"

หลินฮุยกลอกตา "ดูก็รู้ว่าตอนอยู่กองร้อยทหารใหม่ไม่ตั้งใจเรียน! ทำตามจังหวะผมนี่ สามก้าวหายใจออก สองก้าวหายใจเข้า ก้าวให้ยาวขึ้น โยกตัวไปข้างหน้า..."

ทหารเก๋าทั้งสี่แทบกระอักเลือด

ให้ตายเถอะ นี่เอาเราเป็นทหารใหม่หรือไง?

ถึงกับสอนเราวิ่งจริง ๆ เลยนะ!

ถึงในใจจะรู้สึกขัด ๆ อยู่บ้าง แต่ร่างกายแต่ละคนซื่อสัตย์ชะมัด

ทำตามที่หลินฮุยสอนเป๊ะเลย เริ่มปรับลมหายใจ ปรับจังหวะ ปรากฏว่าได้ผลจริง ๆ!

ที่จริง วิธีนี้พวกเขาก็รู้ ตอนอยู่กองร้อยทหารใหม่ก็เคยเรียนมาแล้ว เพียงแต่เมื่อครู่ร้อนรนก็เลยลืมไปหมด!

เห็นทั้งสี่ค่อย ๆ เข้าที่เข้าทาง หลินฮุยยิ้มบาง ๆ "สอนได้ไม่ยาก!"

ทหารเก๋าสี่นายเท้าพลิกเกือบจะหน้าทิ่มพื้นหมาเลียอีกครั้ง

ถึงกับได้ใจใหญ่เลยนะ!

"ระวังหน่อย ผมจะเร่งความเร็วแล้ว!"

สิ้นเสียง ร่างของหลินฮุยก็ระเบิดพลังออกมาอีกครั้ง

เหมือนวัวหนุ่มบ้าคลั่ง ลากทั้งสี่พุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างบ้าระห่ำ

พวกเขาทั้งสี่รู้สึกได้ทันทีว่าคนวิ่งลิ่วอยู่ข้างหน้า แต่วิญญาณวิ่งไล่ตามอยู่ข้างหลัง!

ครบหนึ่งรอบ พวกเขาเหนื่อยจนเหงื่อโซมตัว

แม้จะรู้เคล็ดลับ แต่พวกเขาก็ไม่ใช่หลินฮุยที่มีร่างเปิดสูตรโกง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป