ช่วงวันถัดมาคือการฝึก
ทุกคนตั้งใจฝึกตามที่หลินฮุยบอก
แต่ว่าระดับนี้ เทียบกับตอนที่พวกเขาพีคสุด ๆ ก็ยังห่างอยู่เยอะ
ไม่ใช่ว่าไม่อยากกลับไปมีไฟขนาดนั้นนะ แต่ความเป็นจริงมันกลับไปไม่ไหว
ตอนนั้น หวังหย่งอย่างกับหมาบ้า ไล่ตามหลินฮุย พาทั้งหมู่พุ่งไปข้างหน้า
ตอนนี้หวังหย่งกลายเป็นหมาประจบ ทุกคนก็เลยหมดแรงฮึด ความดุดันเลยหายไปหมด คะแนนก็ไม่ดีเหมือนเก่า
สวีต๋ายืนอยู่ข้างสนามซ้อม กระโดดด้วยความโมโห
ให้ตายสิ!
ทำไมมันกลับไปไม่เหมือนเดิมวะ?
ถ้าเทียบกับเมื่อสองสามวันก่อน มันห่างกันคนละเรื่องเลย!
ถ้าไม่กลัวจะทำให้ความสัมพันธ์ที่เพิ่งดีขึ้นพัง
เขาอยากจะวิ่งเข้าไปถือเข็มขัดสนามไล่ฟาดหลังทุกคน ไล่ให้พวกมันวิ่งจริง ๆ!
“อดทน อดทนไว้!” สวีต๋าหลับตา “พวกมันสัญญาแล้ว สอบคราวนี้ต้องไม่มีพลาดแน่ ต้องเชื่อใจพวกมัน อย่าเพิ่งแหกคอกตอนนี้!”
กองร้อยทหารใหม่สามเดือนใกล้จะจบลงแล้ว
หลังออกกำลังตอนเช้า สวีต๋าเรียกทุกคนมารวม “ใกล้จะสอบทหารใหม่แล้ว นี่คือการทดสอบผลสามเดือนของพวกเธอ ต้องโชว์ฝีมือให้ดี!”
“เป็นม้าเป็นควาย ก็วัดกันคราวนี้ ห้ามพลาดเด็ดขาด!”
หลินฮุยยิ้มทะเล้น “วางใจได้เลยหัวหน้าหมวด พวกเราพร้อมอยู่แล้ว”
“หัวหน้าหมวด พวกเราจะโชว์ให้เต็มที่แน่นอน!”
คนอื่นก็ยิ้ม พยักหน้าเห็นด้วย
ตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อน ทุกคนก็วางแผนในใจกันไว้แล้ว
นอกจากไม่กี่คนที่อยากลุยเข้ากองร้อยจู่โจม อยากไปหมู่ที่เก่ง ๆ
ที่เหลือส่วนใหญ่ก็เตรียมตัวไปตามน้ำ
พวกเขาเพิ่งเข้าแค่สามเดือน อุดมการณ์ยังไม่แน่นพอ อยากอู้ก็เป็นเรื่องธรรมดา