“คืนนี้พักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้เช้าไปรวมตัวกันที่สถานที่ควบคุม!”
ทหารกำชับเสร็จก็เดินจากไป
อู๋ซือซือเปิดม่านผ้าเข้าไปในกระท่อม สายตาหยุดอยู่ที่เตียงเพียงหลังเดียว
เตียงหลังนี้เคยเป็นของครอบครัวพ่อแม่บุญธรรมโดยเฉพาะ ของสำคัญทั้งหมดก็เก็บไว้ข้างเตียง หลิวอิงไม่เคยยอมให้เธอเข้าใกล้
เธอเดินเข้าไปค้นดู
ไม่นานก็เจอของกินจำนวนหนึ่งในห่อสัมภาระ
อู๋ซือซือเขี่ยข้าวของบนเตียงออก แล้วนั่งลงกินทันที
ร่างกายนี้อ่อนแอมาก ซี่โครงบริเวณท้องเห็นชัด ส่วนท้องก็ยุบลงไปเป็นแอ่งใหญ่
มองจากด้านข้าง ร่างทั้งร่างของเธอผอมบางราวกับแผ่นกระดาษ
พรุ่งนี้ก็ถึงวันปลุกพรสวรรค์แล้ว เธอต้องมีชีวิตไปให้ถึงสถานที่ควบคุมชั่วคราว! ต้องคว้าโอกาสสร้างอนาคตให้ตัวเอง!
อู๋ซือซือกินของไปครึ่งหนึ่ง พอท้องเริ่มอิ่มจึงหยุด
เธอกดเปิดสายนามปัญญาประดิษฐ์ แล้วพบว่าความคิดเห็นที่เธอโพสต์ไว้ก่อนหน้านี้มีคนเข้ามาตอบเป็นพรวน
พวกหนึ่งอวยพรให้เธอปลุกพรสวรรค์สำเร็จในวันพรุ่งนี้
อีกพวกก็แค่บอกให้เธอทำใจ
เธอค่อย ๆ อ่านคำตอบอย่างอารมณ์ดี มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
ทำใจหรือ?
……จะให้ทำใจเรื่องอะไร?
เธออุตส่าห์อดทนจนถึงวัยที่ปลุกพรสวรรค์ได้ หลิวอิงก็ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ ถึงได้คอยบั่นทอนกำลังใจเธอทุกวัน ด่าทอเธอหนักข้อขึ้นเรื่อย ๆ แถมยังให้ของกินน้อยลงทุกวัน!
ราวกับอยากให้เธออดตายก่อนวันปลุกพรสวรรค์
เมื่อคืนเธอหิวจนตาพร่ามืด ต้องกลืนดินเข้าไปสองกำมือถึงประคองชีวิตไว้ได้
เธอรู้ว่ารอต่อไปไม่ได้แล้ว!
การไปที่ซากปรักหักพังวันนี้เป็นโอกาสดีพอดี
สองวันก่อน เธอเคยเห็นสัตว์ประหลาดหูหกในซากปรักหักพังแถบนั้นครั้งหนึ่ง แต่ตอนนั้นอยู่ไกลเกินไป เธอจึงไม่กล้าฟันธง คิดไม่ถึงว่าวันนี้พอกลับไปอีกครั้ง จะบังเอิญเจอรังสัตว์ประหลาดตัวน้อยที่ยังไม่ลืมตาทั้งรัง!
เธอจึงใช้ก้อนหินทุบพวกมันตายไปหลายตัว แล้วเอาเลือดป้ายลงบนตัวพ่อแม่บุญธรรมทั้งครอบครัว……
เมื่อสัตว์ประหลาดกลับมาแล้วพบว่าลูกของมันถูกฆ่า มันย่อมตามล่าไม่เลิกรา
โลกบัดซบใบนี้ คนอื่นจะตายหรือไม่เธอไม่สน ขอแค่ตัวเองรอดก็พอ!
หลังจากนั้น อู๋ซือซือก็ท่องเว็บบอร์ดอยู่อีกนาน เพื่อทำความเข้าใจข้อมูลเกี่ยวกับผู้ปลุกพรสวรรค์
เธออ่านเพลินจนถึงราวสามทุ่ม จึงเก็บข้าวของบนเตียงลวก ๆ แล้วล้มตัวลงนอน
เสียงกระซิบข้างหูเหล่านั้นค่อย ๆ เบาลงไปในความมืดของราตรี
……
วันรุ่งขึ้น
อู๋ซือซือตื่นแต่เช้า
เธอจัดการตัวเองลวก ๆ แล้วมุ่งหน้าไปยังสถานที่ควบคุม
สถานที่แห่งนั้นเป็นสิ่งปลูกสร้างชั่วคราวที่รัฐบาลจัดทำขึ้น มีกองทหารสหพันธ์ติดอาวุธสามกอง รับหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของคนทั่วไปในเขตกระท่อม
ทหารใช้สายนามสแกนข้อมูลยืนยันตัวตนของเธอ ก่อนปล่อยให้เข้าไป
ที่นั่นมีผู้คนมารวมตัวกันไม่น้อยแล้ว
กลางลาน เจ้าหน้าที่ด้านเทคโนโลยีจากสหพันธ์กลุ่มหนึ่งกำลังประกอบแท่นปลุกพรสวรรค์
เจ้าหน้าที่สังเกตการณ์บันทึกข้อมูลและปรับเทียบข้อมูล
ส่วนเจ้าหน้าที่ลงทะเบียนก็ดึงรายชื่อผู้เข้ารับการปลุกพรสวรรค์ในครั้งนี้ขึ้นมา แล้วฉายไว้กลางอากาศ
จากนั้นชายร่างกำยำคนหนึ่งก็ถือกล่องนิรภัยสีขาวลงมาจากยานบิน แล้วเดินไปหาผู้รับผิดชอบสูงสุดที่นำทีมในครั้งนี้
“คุณซือหม่าครับ คริสตัลพลังมาถึงแล้ว จะติดตั้งตอนนี้เลยไหมครับ?”
“อืม ส่งมาให้ฉัน” ซือหม่าชิ้วยื่นมือไปรับกล่อง เปิดออก หยิบคริสตัลพลังเม็ดหนึ่งออกมาวางไว้ตรงแกนกลางของแท่นปลุกพรสวรรค์
ชั่วพริบตา พลังประหลาดชนิดหนึ่งก็แผ่คลุมแท่นปลุกพรสวรรค์ทั้งแท่น
อู๋ซือซือเบิกตา……นี่คือคริสตัลพลังระดับ 8 ที่พูดถึงในเว็บบอร์ดหรือ?
ซือหม่าชิ้วหันดวงตาเย็นชาไปทางเจ้าหน้าที่ลงทะเบียน “เริ่มได้!”
เจ้าหน้าที่ลงทะเบียนพยักหน้า แล้วเริ่มขานชื่อทีละคนตามรายชื่อ
แต่เริ่มต้นก็ไม่ราบรื่น พวกเด็กหนุ่มสาวต่างพากันขึ้นไปบนแท่นด้วยความหวัง แล้วก็เดินลงมาอย่างหมดอาลัยทีละคน
มีคนขึ้นไปติดกันถึง 13 คน แต่ไม่มีใครปลุกพรสวรรค์ได้เลย
ดูท่าจะเป็นอย่างที่หลิวอิงพูด การปลุกพรสวรรค์ไม่ใช่เรื่องง่าย
“คนต่อไป ซุนยเว่ย”
ชายที่สวมกางเกงขาดเป็นรูเดินขึ้นไปบนแท่นปลุกพรสวรรค์ ไม่นานนัก เสียงของเจ้าหน้าที่ลงทะเบียนก็ดังขึ้นหน้าแท่น
“ระดับล่างสีเหลือง ระดับ G พรสวรรค์สายไฟ!”
ชั่วพริบตา ผู้คนนับไม่ถ้วนก็พากันมองเขาด้วยสายตาอิจฉา
“ซุนยเว่ยเป็นผู้ปลุกพรสวรรค์คนแรกเหรอ?!”
“ดีจังเลย ต่อไปเขาก็ไม่ใช่พวกเดียวกับเราแล้ว เขาจะได้ไปเขตปลอดภัย!”
“ฉันเองก็อยากปลุกพรสวรรค์ได้บ้าง!”
ซุนยเว่ยตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ แทบอยากกระโดดโลดเต้น
เจ้าหน้าที่ลงทะเบียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ลงมาก่อน แล้วไปยืนรอทางซ้ายมือ”
ท่ามกลางเสียงอื้ออึงรอบตัว อู๋ซือซือกลับได้ยินเสียงกระซิบนับพันนับหมื่นที่ดังขึ้นมาจากความว่างเปล่าอีกครั้ง
【ที่นี่ก็ปลุกสายเลือดได้ด้วยหรือ!】
【ถ้าสายเลือดของเธอตื่นขึ้น แล้วทะเลเทพเปิดออก พวกเราก็จะให้เธอเป็นผู้สืบทอดอารยธรรมของพวกเราได้ใช่ไหม】
【แน่นอน! ค่าความสามารถทางจิตวิญญาณ ความเข้ากันได้ และความสามารถในการรองรับของเธอล้วนเต็มเปี่ยม ไม่มีใครเหมาะจะเป็นนักบูชาไปกว่าเธอแล้ว】
【ดีเหลือเกิน! พวกเรายังมีความหวัง!】
อู๋ซือซือฟังภาษาเหล่านั้นไม่เข้าใจ ได้แต่รู้สึกว่ามันชวนหนวกหู
เธออยากอุดหู แต่ก็กลัวว่าจะไม่ได้ยินตอนเจ้าหน้าที่ลงทะเบียนเรียกชื่อเธอ
ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดอู๋ซือซือก็ได้ยินเสียงหนึ่ง
“อู๋ซือซือ!”
อู๋ซือซือเดินออกจากฝูงชน แล้วขึ้นไปยืนบนแท่นปลุกพรสวรรค์
เจ้าหน้าที่ลงทะเบียนแนะนำเธอ “วางมือบนลูกบอลที่ฐานของเครื่องมือ หลับตา แล้วอย่าคิดอะไรทั้งนั้น”
อู๋ซือซือทำตาม
ทันทีที่ลมหายใจช้าลง พลังสายหนึ่งก็ไหลจากฝ่ามือทั้งสองเข้าสู่ร่างกาย
พลังนั้นไหลเวียนไปทั่วร่างรอบหนึ่ง
จากนั้นก็พุ่งตรงไปยังศีรษะ
แล้วก็ชนเข้ากับสิ่งกีดขวางดังโครม!
อู๋ซือซือราวกับกลายเป็นผู้ชมที่มองดูตัวเองจากภายนอก เห็นพลังสายนั้นถูกกระแทกกลับมา จนสะบัดหัวอย่างงุนงง ก่อนจะพุ่งชนอีกหลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็ถูกขวางไว้นอกสิ่งกีดขวาง
พลังที่พุ่งชนสิ่งกีดขวางอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ
【สายเลือดตื่นแล้ว แต่ทะเลเทพมีปัญหา จะทำยังไงดี?!】
เสียงกระซิบราวกับเป็นกลุ่มก้อนขนาดมหึมา เริ่มหารือกันด้วยเสียงอื้ออึง
หลังจากนั้น
เสียงเก่าแก่แหบพร่าก็ดังขึ้น
【เด็กน้อย เธอกำลังจะปลุกพรสวรรค์ไม่สำเร็จแล้ว!】
อู๋ซือซือ:!
นี่คือเสียงกระซิบพวกนั้นหรือ?
เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ ๆ เธอถึงฟังออกล่ะ?
【เพราะพวกเราสละบางสิ่ง เพื่อแลกกับภาษาของพวกเจ้า】
【เวลาเร่งด่วน ฉันจะพูดสั้น ๆ พวกเราช่วยเปิดทะเลเทพให้เธอได้ด้วยพลังภายนอก แต่พลังของพวกเราไม่เหมือนกับของพวกเธอ พรสวรรค์ของเธออาจ……เปลี่ยนไปจากเดิม……】
อู๋ซือซือเอ่ยถามทันที “ฉันต้องทำยังไง?”
……
ในเวลานี้
ผู้คนด้านนอกต่างตะลึงงัน
ทุกคนจ้องกลุ่มแสงก้อนใหม่ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าปัดของเครื่องมืออย่างไม่วางตา
หลังจากกลุ่มแสงสีแดง สีส้มเหลือง สีน้ำเงิน และสีทองที่ปรากฏก่อนหน้านี้ ตอนนี้……กลับมีแสงสีเขียวผุดขึ้นมาอีกก้อน
“ระดับสูงสีเขียว ระดับ S พรสวรรค์สายไม้!”
“นี่เป็นคนที่เท่าไรแล้ว?!”
“คนที่ห้า! ฉันนับแล้ว ยืนยันว่าเป็นคนที่ห้า!”
แต่เรื่องยังไม่จบแค่นั้น
หน้าปัดเครื่องมือเหนือแท่นปลุกพรสวรรค์หมุนครืด ๆ อีกครั้ง ราวกับอดใจรอไม่ไหว ก่อนจะ “คาย” กลุ่มแสงสีเขียวอมฟ้าและสีม่วงออกมาอีกสองก้อน
“ระดับสูงสีเขียวอมฟ้า ระดับ S พรสวรรค์สายลม!”
“บ้าไปแล้ว นี่ถึงกับมีพรสวรรค์สายฟ้าโผล่มาด้วยเหรอ?!”
“เครื่องมือพังหรือเปล่า? คนคนเดียวจะมีพรสวรรค์มากมายขนาดนั้นได้ยังไง?!”
ซือหม่าชิ้วตกตะลึงจนลืมควบคุมสีหน้า อ้าปากค้าง
นี่มันสถานการณ์อะไรกัน? แม้แต่ในเขตปลอดภัย เธอก็ไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อน!
เจ้าหน้าที่ลงทะเบียนวิ่งออกมาจากหลังโต๊ะทำงานตั้งนานแล้ว เธอเบิกตากว้างจ้องอู๋ซือซือ
แต่ทันทีที่เจ้าหน้าที่ลงทะเบียนมายืนตรงหน้าอู๋ซือซือ
กลุ่มแสงหลายสีก่อนหน้านี้ก็รวมตัวกันทันที พุ่งกระแทกลูกบอลตรงกลางหน้าปัดเครื่องมือ จากนั้นแสงสายหนึ่งก็พุ่งจากลูกบอลขึ้นไปบนฟ้าในพริบตา
หัวใจซือหม่าชิ้วเต้นรัว เธอเปล่งเสียงแหลมสูง “นี่คือพรสวรรค์พิเศษที่เหนือกว่าระดับ S!!!”
เสียงอุทานด้วยความตะลึงงันพลันหยุดชะงักลง
เพราะแสงที่พุ่งขึ้นไปเหนือศีรษะระเบิดออก กลายเป็นจุดแสงสีเทาดำพร่ามัว จุดแสงเหล่านั้นโปรยปรายลงบนตัวอู๋ซือซือ
จากนั้น
อู๋ซือซือทั้งร่างราวกับปีศาจร้ายอายุร้อยปี ซอมบี้อายุพันปี หรือสิ่งชั่วร้ายอายุหมื่นปีที่ฟื้นจากการหลับใหล ตั้งแต่หัวจรดเท้าเริ่มพ่นควันดำเข้มข้นออกมา——
อู๋ซือซือพ่นลมหายใจออกมา ใบหน้าเปี่ยมสุข: ในที่สุดก็ปลุกพรสวรรค์สำเร็จสักที
แต่ทันทีที่เธอลืมตา เจ้าหน้าที่ลงทะเบียนก็สาดข้าวเหนียวใส่เธอหนึ่งกำมือ
อู๋ซือซือ:??