ทั้งคู่ยืนที่หน้าประตูของโซนที่อยู่อาศัย มองเข้าไปข้างในด้วยความตะลึง
ข้างในไม่ใช่พื้นที่แคบ ๆ แบบห้องรวมอย่างที่คิด แต่เป็นโลกเล็ก ๆ ที่ประณีตและมีระเบียบ
พื้นปูด้วยพรมขนยาวสีขาวครีมนุ่มหนา
โซฟาหนังแท้สีเกาลัดเข้มสองตัววางหันหน้าเข้าหากัน ตรงกลางมีโต๊ะเล็กไม้วอลนัท พื้นผิวเรียบเป็นมัน ขอบฝังไฟซ่อนเร้นให้แสงอุ่นสีเหลืองนวล
ด้านหลังโซฟาเป็นตู้เก็บของขนาดใหญ่เต็มผนัง ลึกเข้าไปอีกจะเห็นห้องครัวที่สะอาดเรียบร้อย อ่างสแตนเลส เตาแม่เหล็กไฟฟ้า เตาอบขนาดเล็ก ครบครัน จัดเก็บเป็นระเบียบ
ทางขวามือ ม่านผ้าสีเข้มหนานุ่มกั้นเป็นห้องนอนส่วนตัว ไฟหัวเตียงส่องแสงอุ่น ๆ ออกมาจากซอกม่าน
สิ่งที่ทำให้หยางเฉาตะลึงยิ่งกว่าคือเพดานรถ หน้าต่างกระจกพาโนรามาโค้งขนาดใหญ่ เห็นท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้มได้ชัดเจน
"บ้าจริง! นี่มันยานพาหนะที่ไหนกัน มันคือคอนโดเล็ก ๆ ชัด ๆ!"
หยางเฉาพูดด้วยความตกใจ
จากข้างนอกดูไม่หรูหราขนาดนี้ แต่พอเข้ามาแล้ว โคตรจะอลังการ!
"พระเจ้า! เจ๋งเกินไปแล้ว มีห้องครัว มีเตียง แถมยังมีห้องน้ำและห้องส้วมด้วย!"
หลิวเสี่ยวหยู่อดไม่ได้ที่จะพูด รู้ไหมว่าเมื่อวานเธอขี่จักรยาน ระหว่างทางปวดฉี่มากแต่ก็ไม่กล้าเข้าห้องน้ำ สุดท้ายทนไม่ไหว ต้องแอบฉี่หลังจักรยาน
สำหรับสาวสวยอย่างเธอ มันเป็นเรื่องที่เจ็บปวดแค่ไหน!
และปัญหาการอาบน้ำ หลิวเสี่ยวหยู่คิดไม่ออกว่าในเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวงนี่ จะอาบน้ำยังไง!
บางทีอาจต้องอาศัยน้ำฝน!
แต่ตอนนี้ ห้องน้ำจริง ๆ อยู่ตรงหน้าเธอแล้ว!
หลิวเสี่ยวหยู่รู้สึกว่าตัวเองเหมือนเค้กที่เริ่มบูด ตัวเริ่มมีกลิ่นแล้ว!
หยางเฉาถอดรองเท้า เดินเท้าเปล่าเข้าไปข้างใน ความนุ่มนวลใต้เท้าทำให้เขารู้สึกไม่เหมือนจริง