"ปัง!"
เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว
ทุกคนยืนตะลึงอยู่กับที่ มองหยางเฉาที่ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด
ชายหัวเหลืองที่เมื่อครู่ยังแสดงท่าทีหยิ่งยะโส ตอนนี้กลับไม่มีใบหน้าอีกต่อไป ถูกปืนลูกซองรูปร่างประหลาดในมือของหยางเฉายิงจนหัวแตก!
ชายหัวเหลืองยังถือมีดอยู่ในมือ ร่างตั้งตระหง่าน แต่วินาทีถัดมา ก็ล้มลงกับพื้นตรงๆ
เลือดไหลออกจากร่างกายที่ไร้หัวไม่หยุด
"อ้า!"
ผู้หญิงข้างกายหวังหงเหว่ยกรี๊ดออกมา เขาเองก็ขาอ่อนแรงไปด้วย
คนที่อยู่ข้างหลังยิ่งแย่หนัก ถอยหลังอย่างตื่นตระหนกสองสามก้าว
"ปืน!"
หวังหงเหว่ยตกใจในใจ แสร้งทำเป็นสงบมองหยางเฉา
หยางเฉายกปืนลูกซองขึ้นเล็งไปที่หวังหงเหว่ย
ปากกระบอกปืนสีดำมืดทำให้หวังหงเหว่ยตกใจแทบฉี่ราด ถึงเขาจะเคยเป็นหัวหน้าก่อสร้าง แต่ก็ไม่เคยเห็นคนถือปืนมาก่อน!
ยิ่งไปกว่านั้น คนคนนี้ยังโหดร้ายขนาดนี้!
ไม่พูดไม่จา ยกปืนยิงหัวชายหัวเหลืองแตกทันที!
"นี่มันคนขับรถบรรทุก หรือเป็นนักโทษหนีตายกันแน่!"
ความหวาดกลัวในใจหวังหงเหว่ยถึงขีดสุดแล้ว
เขากัดฟัน ถ้าตอนนี้ถอยไป แล้วจะเอาหน้าไปไหนต่อ!
"กลัวอะไรกัน! เขามีแค่คนเดียว ปืนกระบอกเดียว!"
หวังหงเหว่ยถอยหลังเล็กน้อย ผลักคนพวกนั้นให้อยู่ข้างหน้าแล้วตะโกน ส่วนผู้หญิงที่อยู่ข้างกายหยางเฉา หวังหงเหว่ยไม่ใส่ใจเลย เด็กนักเรียนคนหนึ่งเท่านั้นเอง