ทันทีที่วิชาบิดเบี้ยวแล้วเคลื่อนที่ถูกใช้ หน้ารถต้าอวิ้นก็หมุนกลับหนึ่งร้อยแปดสิบองศา
หันหน้าเข้าหาหวังเจียชางโดยตรง
ตั้ง ๆ ตั้ง ๆ ตั้ง ๆ!
เพิ่งจะหมุนไป กระจกที่นั่งคนขับก็พบกับกระสุนปืนกลทันที แรงกระแทกของกระสุนปืนกลหนักนั้นมหาศาล แต่กลับไม่สามารถทิ้งรอยขีดขาวแม้แต่น้อยบนกระจกที่นั่งคนขับได้!
หน้าต่างพระเจ้า!
การโจมตีจากภายนอกไร้ผล
ได้รับการยกเว้นการโจมตีทุกรูปแบบ! ยกเว้น!
หยางเฉากระพริบตาไม่แม้แต่ครั้งเดียว หัวเราะเย็น "คราวนี้สถานการณ์กลับตาลปัตรแล้ว ก็ยิงกันพอแล้ว ถึงตาฉันบ้าง เตรียมรับการโจมตีของรถต้าอวิ้นของฉันได้เลย!"
หลิวเสี่ยวหยู่อยู่ด้านข้าง เตรียมพร้อมที่จะพ่นไฟได้ทุกเมื่อ
ก็เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่มีจรวด ไม่อย่างนั้น ยิงจรวดลูกดอกแขนเสื้อไปนัดเดียว หวังเจียชางก็คงถูกระเบิดขึ้นสวรรค์ไปแล้ว!
"เห้ย ไม่สนใจฉันเหรอ ยังจะเย่อหยิ่งอยู่อีก!"
หวังเจียชางยังไม่ทันตั้งตัว เมื่อครู่เขาก็ยังเห็นหยางเฉาไม่มีทีท่าจะหยุด เขาจึงหัวเราะเย็นทันที "เตรียมตัว ยิงยางรถมัน!"
พูดจบ หลี่น้อยบนหลังคารถก็ตะลึงงัน
เขารู้สึกไม่อยากเชื่อ จึงขยี้ตาหลายที
"เว้ย! หัวหน้า! รถต้าอวิ้นมาแล้ว!"
"อะไรนะ?"
หวังเจียชางตะลึง มองไปข้างหน้า รูม่านตาก็ขยายใหญ่ขึ้นทันที
รถต้าอวิ้นที่เดิมทีหันหลังให้พวกเขา กลับหันหน้ามาทางพวกเขาแล้ว!
"มะ มะซาก้า!" หวังเจียชางเบิกตากว้าง "เมื่อไหร่! มันเลี้ยวกลับเมื่อไหร่!"
"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน! หัวหน้า แล้วทำไงดี รถต้าอวิ้นมาแล้ว!"
ลูกน้องข้าง ๆ พูดด้วยความตกใจ
ที่พวกเขากล้าตามหลังหยางเฉาได้ก็เพราะมั่นใจว่ารถต้าอวิ้นไม่สามารถเลี้ยวกลับมาชนพวกเขาได้!