ในฐานะนักแสดงหญิงยอดนิยม ช่วงที่ละครของถานอวี้เจินออกอากาศ ครั้งไหนบ้างที่ไม่เกิดกระแสโหมกระหน่ำ ข่าวฉาวปลิวว่อน แฟนคลับคู่แข่งฉวยโอกาสซ้ำเติม ส่วนแฟนคลับของเธอก็ฮึกเหิมพุ่งเข้าใส่กันสุดตัว
แต่ครั้งนี้ดูเหมือน...จะไม่เหมือนเดิม?
เรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นไม่ขาดสาย ประหนึ่งเม็ดฝนที่กระหน่ำใส่ละคร《ตำหนักลึก》แต่ละครั้งกลับเลี่ยงถานอวี้เจินได้อย่างแม่นยำ
แต่ทำไมถึงให้ความรู้สึกเหมือนเดินผ่านดงดอกไม้ โดยไม่มีแม้แต่ใบไม้ติดตัวมาเลยนะ?
ช่วงนี้ผู้จัดการหลินฟางว่างเป็นประวัติการณ์ ผลจากการไม่ต้องคอยเช็ดก้นให้เธอก็คือใจปลอดโปร่งขึ้น รูปร่างอ้วนขึ้น แถมเดินเหินยังมีเรี่ยวแรงมากขึ้นด้วย
กลับเป็นถานอวี้เจินเองที่รู้สึกทั้งหวังทั้งกังวล “ยังไม่มีเทรนด์ร้อนเชิงลบของฉันอีกเหรอ? น่าเบื่อจัง...”
หลินฟางกลอกตามองเธอ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนดูตามปกติ ก่อนจะอดประหลาดใจไม่ได้ “ตำหนักลึกเกิดเรื่องแล้ว”
ถานอวี้เจินเด้งตัวลุกขึ้นทันทีอย่างตื่นเต้น “อะไร ๆ? คราวนี้ฉันโดนด่าเรื่องอะไร?”
“คิดไปเองทั้งนั้น เป็นจ้าวหนิงต่างหาก เอ๊ะ ทำไมยังเป็นจ้าวหนิงอีกแล้ว?”
“หา?” รอยยิ้มของถานอวี้เจินหายวับไปทันที
หลังอ่านเทรนด์ร้อนจบ หลินฟางก็รู้สึกหนักใจ เธอรู้จักทั้งสองฝ่าย จ้าวหนิงเป็นนักแสดงหญิงที่หาได้ยาก ไม่ได้มีจิตใจร้ายกาจ แถมยังเข้ากับถานอวี้เจินได้ดีอีกด้วย
ส่วนเหวินฉีกับถานอวี้เจินเดินคนละเส้นทาง จึงไม่เคยแย่งชิงทรัพยากรกัน อีกทั้งยังเป็นศิลปินของเซิ่งซื่อเหมือนกัน ผ่านมาหลายปี อย่างน้อยก็ยังรักษาหน้ารักษาน้ำใจกันอยู่
ถานอวี้เจินอ่านผ่าน ๆ อย่างรวดเร็ว ไม่นานก็อ่านเทรนด์ร้อนจบ แล้วโกรธจัด “นี่มันพูดจาเหลวไหลชัด ๆ! เหวินฉีนี่เก่งจริง ๆ จ้าวหนิงเกือบจะต้องไปนอนใต้แสงไฟในกองถ่ายอยู่แล้ว ยังจะใส่ร้ายว่าอีกฝ่ายวางท่าอีก ไม่ละอายใจบ้างหรือไง”
“เฮ้อ...” หลินฟางไม่ได้โกรธตามเธอ เพียงถอนหายใจ “เหวินฉีใจร้อนเกินไปจริง ๆ”
“พี่ฟาง หมายความว่ายังไง?” ถานอวี้เจินไม่พอใจ