อีกด้านหนึ่ง หลินฉีก็ไม่พอใจอยู่ไม่น้อย พิธีเริ่มถ่ายทำแบบเรียบง่ายของเธอย่อมมีเหตุผลของตัวเอง
แต่เพียงไม่กี่ชั่วโมง เทรนด์ยอดฮิตก็เต็มไปด้วยข่าวเริ่มถ่ายทำละครแลกชีวิต ใครเป็นคนอยู่เบื้องหลัง หลินฉีใช้สมองของหลินเจิงคิดก็เดาออก
ข้ามหน้าเธอไปทำประชาสัมพันธ์แบบนี้ ไม่มีนักลงทุนคนไหนชอบบทชายนำที่ทำอะไรตามใจตัวเองหรอก
แต่บทชายนำคนนี้กลับดูเหมือนไม่รู้ตัวเลยสักนิด พอเห็นหลินฉีมองมาทางโต๊ะอาหาร เขาก็กะพริบตาปริบ ๆ อย่างไร้เดียงสา กลืนสลัดในปากลงแล้วอธิบายว่า “มีโฆษณาต้องถ่าย ช่วงนี้ผมกำลังคุมอาหาร”
“คุมอาหารเหรอ? ไม่ได้หรอก” ระเวียวใช้ตะเกียบกลางคีบไก่ให้เขาหนึ่งคำ “บทฮั่นเย่ นายต้องเพิ่มกล้ามเนื้อ เคยได้ยินคำว่านักเลงในชุดสูทไหม?”
“หา?” จงอวี๋ชะงักไป
ระเวียวกวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วถอนหายใจอย่างเสียดายอีกครั้ง ก่อนเร่งว่า “กินสิ”
จงอวี๋หยิบไก่ใส่ปากตามสัญชาตญาณ ระเวียวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “ว่าง่ายก็ดีแล้ว เรื่องรูปร่าง ช่วงนี้ก็กินเยอะ ๆ แล้วก็ออกกำลังกายเยอะ ๆ”
พูดจบก็ยังคีบให้เขาอีกหลายคำ