กระแสความฮอตของวาไรตี้ระดับท็อประเบิดขึ้นทันที ในวินาทีที่เริ่มออกอากาศ คอมเมนต์สดที่ซ้อนกันหนาแน่นก็ท่วมท้นทั่วทั้งหน้าจอ:
[มาแล้วๆ ให้ฉันดูหน่อยว่าตอนนี้มีใครบ้าง]
[เหยด! หวังเย่ที่ถอนตัวเพราะบาดเจ็บนี่นา? เขายังไม่หายจากวงการเหรอ?]
[อ๊ากกกกก เสี่ยวเย่เอง ความทรงจำวัยเด็กฉันกลับมาแล้ว!]
หวังเย่ อายุยี่สิบสาม ในรายการประกวดระดับตำนานเมื่อสามปีก่อน เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นตัวเก็งที่จะได้เดบิวต์ เขามีใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาใสซื่อดุจลูกกวาง บุคลิกอบอุ่น ขี้อาย เดินเส้นทางเดียวกับจงอวี๋ในฤดูกาลเดียวกัน และความนิยมของเขายังเหนือกว่าจงอวี๋ที่ผลงานกลางๆ อย่างขาดลอย
น่าเสียดายที่หมัดเด็ดพลาด ในช่วงก่อนเดบิวต์ เขาหอบหืดกำเริบกะทันหันจนต้องถอนตัว และหายหน้าหายตาไปนับตั้งแต่นั้น
และเป็นเพราะการถอนตัวของเขาเอง ที่ทำให้แฟนคลับจำนวนมากที่รู้สึกคั่งค้างหันไปสนับสนุนจงอวี๋ ผู้ที่โทรเรียกฉุกเฉินให้ตอนเขาล้มป่วย ช่วยผลักดันจงอวี๋ที่ปกติอยู่ลำดับสิบกว่าตลอด ให้ได้เดบิวต์ในที่สุด
แม้แฟนคลับจะรู้สึกคั่งค้างและตื่นเต้นแค่ไหน อย่างไรเสีย หวังเย่ก็เป็นแค่ศิลปินประกวดที่ความนิยมลดลงแล้ว สิ่งที่ทำให้คอมเมนต์สดบ้าคลั่งจริงๆ คือเงาร่างที่ตามมาติดๆ:
[อ๊ากกกกกกก เสี่ยวอวี๋มาได้ไง!]
[ให้เสี่ยวอวี๋มาออกรายการทรมานแบบนี้ได้ยังไง เทียนอวี้รีบออกมารับผิดชอบ!]
[ชอบรังแกคนพูดง่ายใช่ไหม? เสี่ยวอวี๋เพิ่ง 25 ปีนะ พวกนายปล่อยให้เขามารายการที่เสี่ยงตายแบบนี้??]
ในเลนส์ จงอวี๋ยิ้มเจื่อนๆ ตามแบบฉบับของเขา แต่วินาทีที่เห็นหวังเย่ รอยยิ้มนั้นชะงักไปเล็กน้อยอย่างแทบสังเกตไม่เห็น คนๆ นี้...เขามาทำไม?
แต่ความเชี่ยวชาญจากการเผชิญหน้ากล้องมาช้านานทำให้เขาปรับตัวได้รวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาเดียว รอยยิ้มก็กลายเป็นคนกันเองมากขึ้น พ่วงด้วยความยินดีประหลาดใจราวกับพบเพื่อนเก่าอีกครั้ง: "เสี่ยวเย่ ไม่เจอกันนานเลย"
[ฮือๆ เสี่ยวอวี๋ยังคิดถึงเพื่อนเก่าจริงๆ]
[อุปนิสัยของเสี่ยวอวี๋ดีเยี่ยมเสมอ อบอุ่นแม้กับอดีตเพื่อนร่วมงาน!]
[ใช่! ตอนนั้นที่หวังเย่ล้มป่วย จงอวี๋เป็นคนโทรเรียกฉุกเฉินนะ!]
[? บ้าไปแล้ว แฟนคลับยังช่วยอวยจงอวี๋อีก พี่ชายแกได้เดบิวต์มายังไง จะให้ฉันเล่าซ้ำมั้ย? ไม่ใช่เพราะมะพร้าวโหวตทีละคะแนนๆ หรอก?]
พลังของซูเปอร์สตาร์นั้นยิ่งใหญ่มหาศาล แฟนคลับของจงอวี๋หลั่งไหลเข้ามาอย่างรวดเร็ว คอมเมนต์สดถูกกลืนด้วย "อวี๋" และถ้อยคำอวยยอต่างๆ นานา แต่ความคลั่งไคล้นี้อยู่ได้ไม่นาน อีกเพียงไม่นาน ร่างสูงใหญ่อีกคนก็ปรากฏในเลนส์ คอมเมนต์สดเปลี่ยนทิศทางอีกครั้ง
[เหยดเหยดเหยด! รายการนี้หน้าตาดีขนาดนี้? เชิญซูเปอร์สตาร์มาได้ถึงสองคน??]
[นั่นลู่เจิ้งอี้ใช่ไหม?? ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า...]
[ยี้ห้อตัวร้ายนี่มาได้ไง...]
[พี่ใหญ่เซิ่งซื่อกับพี่ใหญ่เทียนอวี้ลงมาออกรายการด้วยกัน... ฉันนับถือทีมผู้กำกับว่ารายการที่เท่าไรแล้ว]
[ลู่เจิ้งอี้? เขากับจงอวี๋ไม่ใช่พวกบัลลังก์ใครบัลลังก์มันหรอกเหรอ?]
ลู่เจิ้งอี้มาจากรายการประกวดที่ผ่านสมรภูมิเลือดเดือดมาตลอดทาง ปริมาณแฟนคลับของเขาเหนือกว่าจงอวี๋ชนิดที่ว่าเกินก็ว่าได้ ที่สำคัญ แฟนคลับของเขาเหมือนเขา มีชื่อเรื่องปากแซ่บ
[มิน่าทีมงานรายการซีซั่นนี้เก็บความลับดีนัก ถ้ารู้ว่าจงอวี๋มา พี่ลู่ไม่มีทางมาเด็ดขาด ลดคุณค่า]
[แฟนชาเขียวก็คือชาเขียว แฟนจงยังจะพูดว่าบัลลังก์ใครบัลลังก์มันอีก ลักลอบยกระดับให้จงอวี๋อยู่เรอะ?]
[ขำตาย ดูสีหน้าจงอวี๋สิ จัดการสีหน้าได้ไม่ดีนะ]
หน้าแข็งแน่สิ เจอพี่ลู่ทีไรเคยชนะมั้ยล่ะ?
ต่อจากนั้น แขกรับเชิญหญิงสองคนเดินจับมือกันออกมา
[สองคนนี้ใคร? แปลกหน้า]
[ไม่รู้จัก... ทีมรายการคงไม่มีเงินแล้ว]
"สวัสดีอาจารย์ทุกท่านคะ ฉันคือหลี่อวี๋หมิง" หลี่อวี๋หมิงดูอ้อนแอ้นอ่อนแอ อายุราวๆ ยี่สิบต้นๆ
[ฟ่อ... สาวคนนี้มาผิดรายการแล้ว นี่เอาชีวิตรอดบนเกาะร้าง ไม่ใช่วาไรตี้หาคู่]
[เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เอง น้องเล็กแห่งวงการบันเทิงไห่อวี้]
[ไห่อวี้ไม่ใช่วงเกิร์ลกรุ๊ปที่ฮิตที่สุดปีนี้หรอกเหรอ? แขนขาเล็กขนาดนี้... น้องจะไหวมั้ย]
[อย่าดูถูกเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เธอหัวไวมากๆ ฉลาดเป็นกรด]
[เหยด รายการนี้มีแต่เด็กประกวดเยอะไปนะ]
[ลู่เจิ้งอี้คงนับเป็นเด็กประกวดไม่ได้มั้ง? เขาไม่ได้เดบิวต์ไม่ใช่เหรอ?]
[ลู่เจิ้งอี้ดังขนาดนี้แต่ไม่ได้เดบิวต์?? ซูเปอร์สตาร์เบอร์นี้ นายบอกฉันว่าไม่ได้เดบิวต์? โกหกเปล่า]
[ขำตาย มีข่าวว่าผู้ชายคนนี้ได้ยินว่าถ้าเดบิวต์จากประกวดจะจีบสาวไม่ได้ เลยถอนตัวภายในคืนนั้น]
[เดี๋ยว แฟนเขาใครอะ มีความสุขจัง]
[เอิ่มมม ที่ตลกคือเขาน่ะ เป็นราชาโสดพันปี.......]
อีกฝ่ายดูร่าเริงกว่ามาก: "สวัสดีทุกคนคะ ฉันคือจี้ซู่หัว" แต่ไม่มีใครสังเกตว่า เมื่อสายตาเธอกวาดผ่านลู่เจิ้งอี้ รอยยิ้มบนใบหน้าจางลงเล็กน้อยอย่างแทบสังเกตไม่เห็น
ส่วนลู่เจิ้งอี้ก็ตอบเธอด้วยการกลอกตา
[อ๊ากกกกกก ซู่หัวคนดีของฉัน เจ้าหญิงน้อย!]
[เจ้าหญิงน้อยมาแล้ว!]
เจ้าหญิงน้อย เป็นตัวละครที่จี้ซู่หัวแสดงในละครย้อนยุคเรื่อง "คิดถึง" ซึ่งดังระเบิดเมื่อต้นปี ช่วงแรกบ้องแบ๊วกวนประสาท ช่วงหลังเด็ดเดี่ยวกล้าหาญ ตอนจบที่แสนเศร้าของเธอทำให้ใครต่อใครเสียน้ำตานับไม่ถ้วน และคว้าเรตติ้งสูงสุดของละครทีวีปีนี้ ตัวเธอเองก็โด่งดังอย่างรวดเร็วเพราะบทนี้
เมื่อเห็นว่าแขกรับเชิญมาครบห้าคนแล้ว ลู่เจิ้งอี้ปาดเหงื่อ น้ำเสียงออกชัดเจนว่าเริ่มหมดความอดทน: "คนครบแล้วใช่ไหม? ขั้นต่อไปรีบเริ่มเลย ที่นี่บ้าบอ ร้อนยังกะห้องอบไอน้ำ"
"อาจารย์ทุกท่านคะ รออีกสักครู่นะคะ" พนักงานยิ้มเจื่อน อธิบายว่า "ซีซั่นนี้เรามีแขกรับเชิญหกท่านค่ะ ยังมีอีกหนึ่งท่านกำลังเดินทางมา"
ตอนรายการเริ่มออกอากาศคือเวลาสิบเอ็ดโมงของเที่ยงวัน หลังพูดคุยทักทายกัน ก็ใกล้จะเที่ยงแล้ว
ตะวันเที่ยงแผดจ้า แสงอาทิตย์ร้อนแรงสาดส่องลงมาอย่างไร้ร่มเงาบัง อุณหภูมิบนเกาะตอนนี้ใกล้จะสี่สิบองศาแล้ว แม้แต่คนที่มีอารมณ์ดีที่สุด เมื่อรอไปเกือบชั่วโมงท่ามกลางความร้อนระอุเช่นนี้ ย่อมต้องรู้สึกหงุดหงิดง่าย
"ต้องรออีกนานแค่ไหน? ที่บอกว่ากำลังเดินทางนี่หมายความว่าไง? นั่งเฮลิคอปเตอร์มากันไม่ใช่เหรอ? เฮลิคอปเตอร์ยังติดอีกเหรอ? ไม่งั้นบอกเขาไปเลยมั้ยว่าตอนหน้าแล้วค่อยมาอัด" ลู่เจิ้งอี้ใช้มือพัดลม หว่างคิ้วที่ดื้อดึงเต็มไปด้วยความหงุดหงิด