เห็นถานอวี้เจินทำหน้างุนงง จ้าวหนิงก็ถอนหายใจ เอื้อมมือไปหยิบมือถือจากโต๊ะ ปลดล็อก กดเล่น แล้วยื่นจอให้ถานอวี้เจิน
หลังจากคลิปของจงอวี๋ติดเทรนด์ จ้าวหนิงก็เปิดดูแพลตฟอร์มนี้บ้างเป็นครั้งคราว และไม่รู้ทำไม ช่วงนี้แพลตฟอร์มชอบการแจ้งเตือนวิดีโอของถานอวี้เจินกับเหวินฉีให้เธอ
เธอพบว่าวิดีโอพวกนี้สั้น กระชับ รวดเร็ว และอัดแน่นด้วยข้อมูล เป็นงานอดิเรกยามว่างที่ดีมาก
ในจอไม่นานก็มีเสียงหยิ่งยโสของถานอวี้เจินดังขึ้น “หรือคุณหนูจะสั่งสอนไอ้ทาสต่ำช้าสองคนนี้ไม่ได้?”
เมื่อก่อนก็ไม่เห็นจะรู้สึกว่าตัวเองเล่นได้แย่ขนาดนี้นี่? นี่มันการประจานชัด ๆ... ถานอวี้เจินหน้าแดงก่ำ คว้ามือถือไปปิด
จ้าวหนิงแย่งคืนมาแล้วพูดว่า “นี่คือคุณหนูในเรื่องก่อนของเธอ บอกฉันสิ เธอกับสนมลี่ต่างกันตรงไหน?”
ต่างกันมาก... ถานอวี้เจินอยากจะบอก ไม่ว่าจะเป็นชาติกำเนิด นิสัย หรือเส้นทางชีวิต...
“ทำไมเธอถึงเล่นสองบทนี้ไม่ต่างกันเลย?”
ถานอวี้เจินถูกเธอจุดประกายขึ้นมา อยู่ ๆ ก็นึกได้ ใช่แล้ว นี่เป็นสองบทบาทที่ต่างกันสิ้นเชิง แต่เธอกลับใช้วิธีจัดการแบบเดียวกัน
ในวงการแสดงมีทั้งสายประสบการณ์และสายเทคนิค ในการสอนการแสดง เนื้อหามักจะเป็นเทคนิคของสายเทคนิคเสมอ นี่ไม่ใช่ว่าสายประสบการณ์ไม่ดี แต่เป็นเพราะสายประสบการณ์เป็นความรู้สึกที่ลึกลับซับซ้อน ไม่ใช่ว่านักแสดงทุกคนจะมีพรสวรรค์สูงพอจะเข้าถึงอีกตัวละคร
ส่วนสายเทคนิคจะลงมือได้ง่ายกว่า โดยใช้สีหน้าท่าทางเล็ก ๆ ภาษากายในการถ่ายทอดอีกตัวละคร ถานอวี้เจินเป็นสายเทคนิคที่ชัดเจนมาก จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของเธอเอง เธอได้สรุปรวมรวบเทคนิคเฉพาะตัวสำหรับบทนางร้ายร้ายกาจไว้อย่างชำนาญ
หน้าตาท่าทางยโส แววตาเหี้ยมเกรียมเสแสร้ง การเสแสร้งที่ภายนอกกับภายในไม่ตรงกัน เธอสรุปออกมาได้ดีมาก
นี่ก็ไม่ใช่ไม่ได้ เมื่อเทียบกับพวกดาราเน็ตไอดอลส่วนใหญ่ที่มีแต่สีหน้านิ่งทื่อ จ้องตาเขม็งเวลาโมโห ถานอวี้เจินที่ตั้งใจฝึกฝนบทบาทประเภทเดียวอย่างหนัก ประกอบกับรูปร่างหน้าตาที่สวยสะดุดตา ก็พอจะเรียกว่ายอดเยี่ยมได้
แต่วิธีการแสดงแบบ 60 คะแนนก็พอแล้วนี้ กลัวที่สุดคือการถูกเปรียบเทียบพร้อมกัน