"อะไรกัน" จี้ซู่หัวกระโดดขึ้น เถียงว่า "ฉันไม่ได้สงสัยจริง ๆ นะ ฉันแค่..." จี้ซู่หัวอ้ำอึ้งอยู่นาน ก่อนจะหมดแรงและพูดต่อไม่ไหว
"อ้อ" จ้าวหนิงเข้าใจในทันใด "ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง"
ลู่เจิ้งอี้พูดเรียบ ๆ ว่า "ผมรู้ว่าไม่ใช่ คุณชนะของจำเป็นให้กลุ่มเราตั้งสี่อย่าง หาบ้านไม้ เก็บมะพร้าว แม้แต่น้ำดื่มก็ยังต้องให้คุณจัดการ พวกเรารู้สึกขอบคุณมาก เพราะฉะนั้นอย่าเก็บเอาเรื่องที่คาดเดาไปเรื่อยแบบนี้มาใส่ใจเลย"
เมื่อได้ฟังคำพูดของเขา ไม่ใช่แค่คอมเมนต์สดเท่านั้น แต่จ้าวหนิงเองก็ชะงักไปเล็กน้อย เธอเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "ก็เป็นการคาดเดาที่ไม่มีมูลความจริงน่ะแหละ"
ตอนนี้เนื่องจากกระแสวิพากษ์วิจารณ์ที่รุนแรง จำนวนผู้เข้าชมในห้องถ่ายทอดสดก็พุ่งสูงขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัว ถึงขั้นทำลายสถิติสูงสุดของรายการนี้เท่าที่เคยมีมา กระทั่งทีมผู้กำกับทั้งหมดยังยืนลุ้นระทึกอยู่หน้าจอ แอบภาวนาให้จ้าวหนิงชี้แจงคำพูดพวกนี้ให้กระจ่าง
ท่ามกลางความเงียบงัน จ้าวหนิงยิ้ม มองไปรอบ ๆ หยิบกิ่งไม้แห้งขึ้นมา ขีดเขียนบนพื้นสองสามที เพราะพื้นดินค่อนข้างแข็ง กิ่งไม้เลยทิ้งรอยไว้ได้ยาก สีจึงจาง ๆ ขณะที่เธอวาดไปเรื่อย ๆ ทีละเส้น ทีละเส้น แผนที่ง่าย ๆ แผ่นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนพื้น
ตั้งแต่ตอนที่เธอวาดได้ครึ่งหนึ่ง จี้ซู่หัวก็เข้ามาใกล้ "ดูคุ้นตาจัง"