ท่ามกลางความเงียบที่น่าอึดอัด หวังเย่กระแอมเบา ๆ "ให้ฉันลองไหม"
เขาเล็งจุดหนึ่งบนลูกมะพร้าว ออกแรงแทงเข้าไปสุดแรง มือเมื่อยไปหมดแล้ว แต่เปลือกมะพร้าวแค่ถลอกนิดหน่อย
เมื่อเห็นว่าหวังเย่หมดแรงแล้ว จงอวี๋จึงตัดสินใจทันที "รอให้หลี่อวี๋หมิงกลับมาก่อนเถอะ"
ขณะที่ทั้งสองจ้องมะพร้าวแล้วถอนหายใจ หลี่อวี๋หมิงที่ออกไปข้างนอกก็กลับมา พอเจอทั้งสองคน เธอก็ตื่นเต้นบอกว่า "ฉันเจอป่าแล้ว ข้างในมีสัตว์ให้ล่า!"
"จริงดิ?" จงอวี๋ลุกพรวดขึ้นมา น้ำโภชนาการที่ทีมรายการให้รสชาติแย่มาก เขาดื่มไม่ลงแล้วจริง ๆ
"จริง" หลี่อวี๋หมิงลังเลนิดหน่อย "แต่ฉันเห็นแค่แพะกับกวางดาว... พวกเราจับไหวไหม"
แพะ? กวางดาว?... จงอวี๋ค่อย ๆ นั่งลงไปอีก แบบนี้ก็สู้ไม่ไหวนี่นา
ไม่ได้การ... จงอวี๋ลุกขึ้นอีก... ถึงเขาจะยอมดื่มน้ำโภชนาการแบบฝืน ๆ แต่น้ำก็ใกล้หมดแล้วนะ ทีมงานให้มาแค่สามขวด
เห็นจงอวี๋ทำท่าเหมือนจะสควอท หลี่อวี๋หมิงสงสัย "เป็นอะไรไปคะพี่อวี๋" น้ำโภชนาการจะหมดแล้ว ไม่คิดหาอะไรกิน จะดื่มแต่น้ำฝนเหรอ
"ไม่มีอะไร ไป พวกเราไปดูป่ากัน!" จงอวี๋บอก
หวังเย่พยักหน้า "อืม ตอนนี้เรามีข้อมูลแหล่งน้ำกับป่าแล้ว มีเวลาก็ลองหากลุ่มอื่นแลกเปลี่ยนทรัพยากรกัน ดูว่าเขามีข้อมูลอะไรบ้าง"
???
จงอวี๋แทบกระอักเลือด ลู่เจิ้งอี้กับพวกพยายามจะเก็บมะพร้าวให้ได้ เห็นชัด ๆ ว่าไม่รู้ตำแหน่งแหล่งน้ำ แล้วจะบอกพวกเขา? ทำไมต้องบอกด้วย?