[จุดเช็คอินคนสวยคนหล่อ หลังเช็คอิน ร่างกาย พรหมลิขิต ความมั่งคั่ง +999%]
[จุดเช็คอินคนสวยคนหล่อ หลังเช็คอิน ร่างกาย พรหมลิขิต ความมั่งคั่ง +999%]
[ขอให้ผู้อ่านทุกท่านอย่ากังวลเรื่องไทม์ไลน์ ขอแค่สนุกก็พอ!]
หนึ่งพันเก้าร้อยแปดสิบห้า วันที่แปดตุลาคม เจ็ดโมงเช้า
ในห้องเช่าแห่งหนึ่งในมงกกกก
พระเอก: หลินเป่ย
หลินเป่ยตื่นขึ้นจากเตียงด้วยสายตาครึ่งหลับครึ่งตื่น ส่ายหัวเบา ๆ ผมยุ่งเหมือนรังไก่
“เชี่ย!”
“เมื่อคืนไม่ควรไปดื่มกับพวกโง่นั่นเลย...”
“ออกไปคุยงานทีไรต้องเมาจนไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจ เหล้าที่ไม่อร่อยขนาดนี้ มีอะไรน่าดื่มนักหนาวะ!”
เขาข้ามมิติมาที่โลกนี้สิบกว่าปีแล้ว
ตอนแรก เขาคิดว่าตัวเองแค่ข้ามมาอยู่ในโลกของหนังฮ่องกงเรื่อง “นักเลง” เท่านั้น
แต่จนกระทั่งได้เห็นตัวละครจากซีรีส์และหนังในชาติก่อน เขาถึงรู้ว่านี่คือโลกฮ่องกงรวมจักรวาลขนาดใหญ่
เมื่อสองเดือนก่อน พี่ลูกพี่ลูกน้องของเขา เหลียงคุน เพื่อจะไต่เต้า ไปฆ่าเฉินฉีที่จินตัง รับผิดแทนแก๊ง ถูกส่งเข้าเรือนจำชี่จู่
ก่อนไป เหลียงคุนสั่งให้เขาดูแลถนนสองสายที่มงกกกกให้ดี และดูแลแม่ของเขา...นั่นก็คือ ป้าของหลินเป่ย
หลินเป่ยแทบเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อรักษาแวงไว้ให้เหลียงคุน
เพราะครอบครัวเดิมของเขาตายจากไปหมด เขาเติบโตมากับป้า สนิทกับเหลียงคุนเหมือนพี่น้องแท้ ๆ
ดังนั้น ไม่ว่าเหลียงคุนจะสั่งอะไร เขาจะทำสุดกำลังทุกครั้ง
ตอนนี้ เขาถึงได้สังเกตว่าบนเตียงยังมีผู้หญิงผิวขาวดั่งหยกนอนอยู่ ผิวเนียนละเอียด ต้องแสงแดดยามเช้าแทบทำให้เขาลืมตาไม่ขึ้น
ถังดับเพลิงของเหลียงคุนปี 1985
ตอนแรกหลินเป่ยคิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องจริง เพราะเขาจำไม่ได้ว่าเมื่อคืนพาใครกลับมาด้วย
เขาจึงยื่นมือไปหยิกแก้มเธอแรง ๆ
ทันใดนั้น!
หญิงสาวคนนั้นดิ้นไปมาเหมือนปลา...
กางขายาว ๆ...
เหมือนวาฬ...
เหตุการณ์ไม่คาดฝันนี้เกือบทำเอาหลินเป่ยตกใจ
“โว้ย! เอาเรื่องจริงเหรอ?”
หญิงสาวค่อย ๆ หันหน้ามา มองเขาคว่ำ ๆ เสียงหวานปนเจ้าเล่ห์เล็กน้อย
“อี๊ก ๆ ๆ เป่ย เธอแรงไปหน่อยนะ”
“ถึงพี่จะรู้สึกดี แต่เธอควรไปล้างมือก่อนไหม?”
หลินเป่ยถึงได้เห็นหน้าเธอชัด ๆ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
เชี่ย!
นี่...นี่ไม่ใช่ถังดับเพลิงของพี่ลูกพี่ลูกน้องตัวเองเหรอ?
เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
เขารีบลุกขึ้น หยิบเสื้อผ้าบนโต๊ะ ใส่ไปพลางถามไปว่า
“พี่สะใภ้ แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
ถังดับเพลิงเห็นท่าทางตื่นตระหนกของเขา ก็เอามือปิดปากหัวเราะจนตัวโยน
“เมื่อคืนฉันเจอเธอที่หน้าร้านเหล้า เธอเมาไม่รู้เรื่อง ฉันเลยพาเธอกลับมา”
“ไม่คิดว่าเรือนร่างเธอจะดีขนาดนี้ เผลอทำอะไรกับเธอไป...”
พูดจบ เธอแลบลิ้นสีชมพูออกมาเลียริมฝีปากแดงสด
“เชี่ย!”
“จำไว้ให้ดี คืนนี้เราไม่ได้เกิดอะไรขึ้นทั้งนั้น!”
“ถ้ามีคนที่สามรู้ ฉันจะจัดการเธอทันที!”
หลินเป่ยชี้นิ้วไปที่ถังดับเพลิงด้วยความโมโห
ด้านหนึ่ง ผู้หญิงคนนี้เป็นเมียของพี่ลูกพี่ลูกน้อง ตัวเองแตะต้องไม่ได้เด็ดขาด
อีกด้านหนึ่ง พอหลินเป่ยนึกถึงปากที่เธอใช้ดับไฟให้เหลียงคุน เขาก็อยากอ้วก
แต่ถังดับเพลิงไม่สนใจ ใส่เสื้อผ้าของตัวเองไปเรื่อย ๆ
พอแต่งตัวเสร็จ ยืนขึ้นจะออกจากห้องเช่า ก็หันมามองหลินเป่ยครั้งหนึ่ง
“วางใจได้ เรื่องเราสองคนจะไม่มีคนที่สามรู้”
“อีกอย่าง... ช่วยบอกพี่คุนด้วย อาทิตย์หน้าฉันจะแต่งงานแล้ว...”
พูดจบ เธอเปิดประตูห้องเช่าออกไปตรง ๆ
หลินเป่ยมองเงาของเธอ ถอนหายใจโล่งอก
“ดีที่เธอจะแต่งงานแล้ว...”
“ก็แปลว่าพี่ลูกพี่ลูกน้องถูกเขาสวมเขา?”
ระหว่างที่เขาคิดไปเรื่อยเปื่อย ในหัวก็ดังเสียงผู้หญิงกลไกขึ้นมา
[ติ้ง!]
[เนื่องจากโฮสต์ทำเควสต์สำเร็จในเกม “จบเกมเมียคนอื่น” ได้รับระบบสุ่มของรางวัล]
[โฮสต์ต้องการผูกกับระบบหรือไม่?]
หลินเป่ยตาเป็นประกาย กำหมัดแน่น
“ในที่สุดก็มาสักที!”
“ระบบ หลินเป่ยรอเธอมาถึงยี่สิบปี คิดว่าเธอจะไม่มาแล้วซะอีก!”
“ผูก! ผูกให้ฉัน!”
[ติ้ง! ผูกสำเร็จ!]
[โฮสต์จะได้รับระบบสุ่มรางวัลใหญ่ ทุกสัปดาห์หนึ่งครั้ง!]
หึ่ง!
วงล้อสุ่ม
วงล้อสีน้ำเงินขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินเป่ย
เขาลืมตากว้างมองรางวัลบนวงล้อมากมาย จนตาลาย
“บ้าจริง ทำไมมีแม้แต่ขอบคุณที่ร่วมสนุกด้วยล่ะ?”
“เฮ้ ระบบ นี่เธอเป็นผลิตภัณฑ์จากบริษัทห่านเหรอ?”
หลินเป่ยบ่นไปประโยคหนึ่ง แต่ระบบในหัวไม่ตอบสนอง
เขาลูบคาง พูดเบา ๆ “ดูท่าเป็นระบบเครื่องจักรโง่ ๆ...”
ไม่ลังเลอีกต่อไป ยื่นมือกดปุ่มสุ่มตรงกลางวงล้อ
[ติ้ง! เริ่มสุ่ม!]
ตึง ตึง ตึง!
เข็มบนวงล้อหมุนอย่างบ้าคลั่ง สุดท้ายหยุดที่ “วิชาหมัดแปดทิศขั้นสูงสุด”
“หืม?”
“นี่มันหมายความว่าอะไร?”
หึ่ง!
หลินเป่ยรู้สึกได้ถึงความร้อนไหลออกจากตันเถียน แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย รู้สึกสบายจนเผลอครางออกมา
จากนั้น ความทรงจำในการฝึกหมัดแปดทิศนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาในหัว
เขาอดไม่ได้ที่จะขยับตัว เดินตามท่าที่จำได้ พุ่งหมัดแปดทิศออกมาชุดหนึ่ง
ตูม!
หมัดเดียวพุ่งออกไป กระสอบทรายในห้องแตกเป็นเสี่ยง ๆ
“โว้ย! ฉันกลายเป็นปรมาจารย์ยุทธภพแล้วเหรอ?”
เขามองกำปั้นตัวเองด้วยความตื่นเต้น กำลังฝันกลางวัน ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
นั่นคือโทรศัพท์ใหญ่ของเหลียงคุน ตอนนี้เป็นของเขา
เขาขมวดคิ้ว รับสาย
“ฮัลโหล? ผมหลินเป่ย ใครครับ?”
“ฉันเอง เฉินเย่า!”
เสียงของเฉินเย่าดังมาจากปลายสาย
“อ้าว พี่เย่า มีอะไรเหรอครับ?”
หลินเป่ยถาม
“เก้าโมงเช้า มาประชุมใหญ่ที่แก๊ง”
“ได้ครับ ผมจะไปให้ตรงเวลา”
พอเฉินเย่าพูดจบก็วางสาย หลินเป่ยไม่คิดมาก ลงไปกินข้าวเช้าที่ร้านกาแฟข้างล่าง
...
เช้าของมงกกกก มักจะวุ่นวายเสมอ
บนถนน ไอน้ำจากร้านกาแฟปนกับเสียงรถ อาป้าขายหนังสือเพิ่งวางหนังสือพิมพ์ “หมิงเป้า” กับ “ตงฟางยี่เป้า” ประจำวัน...
นักเรียนใส่ชุดนักเรียนสองสามคนนั่งยอง ๆ ข้างถนนกินก๋วยจั๊บ
หลินเป่ยเดินเข้าร้านกาแฟประจำ “เฉินจี้” กลิ่นน้ำซุปกระดูกหมูโชยเข้ามา
“ลุงเฉิน เอาชุดบีหนึ่งชุด!”
“ได้เลยอาหลิน เดี๋ยวมาเสิร์ฟ!”
สิบนาทีต่อมา ลุงเฉินยกขนมปังปิ้ง ขนมปังขาวแผ่น ไข่ดาวสองด้าน และชานมข้นหวานมาให้
“อาหลิน จัดให้แล้ว รับประทานให้อร่อยนะ!”
ลุงเฉินยิ้มแหย ๆ
“เอ๊ะ วันนี้ดูอารมณ์ดีจัง?”
“ลุงแกดูไม่ปกติเลยนะ”
หลินเป่ยจิบชานมไปคำหนึ่ง พูดหยอก
“ฮี่ ๆ หนีไม่พ้นตาหลานจริง ๆ”
“เมื่อคืนฉันไปหาร้านนวดที่ Causeway Bay”
“ลุงฉันแก่แต่ยังแกร่ง เรียกสองคน สนุกเป็นสองเท่า พอทำธุระเสร็จ กำลังจะจ่ายเงิน ก็เห็นพวกนักเลงกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามา”
“ฉันรีบกระโดดหนีออกทางหน้าต่างพร้อมกับเพื่อนร่วมชะตากรรมคนอื่น ๆ ดีที่วิ่งทัน ไม่โดนพวกนั้นฟันตาย!”
ลุงเฉินพูดพลางลูบหน้าอกตัวเอง ทำท่าตกใจ
หลินเป่ยเลิกคิ้วขึ้น ถามว่า “มีเรื่องอะไรเหรอ? แถว Causeway Bay ไม่ใช่แวงของพี่บีเหรอ?”
“ยังมีใครกล้าไปก่อเรื่องที่ร้านเขาอีก?”
ลุงเฉินส่ายหน้าเบา ๆ บอกว่าไม่รู้
“แต่คราวนี้ประหยัดเงินค่านางแบบไปได้สองคน คราวหน้าไปเที่ยวที่ปอแหลม!”
หลินเป่ยทำหน้าหงาย ไม่รู้จะพูดอะไร
แก่บ้านี่ ที่จริงดีใจที่ได้ของฟรีนี่เอง?