ตอนที่ 16
ก่อนหน้านี้ในบ้านเฉิง มีแค่เฉิงเฉียงที่ทำสงครามเย็นกับสวี่ฮุ่ยเฟินอยู่ฝ่ายเดียว
แต่ตอนนี้เฉิงเฉียงอยากจะพูดคุยกับสวี่ฮุ่ยเฟินขึ้นมาแล้ว คนที่อยากทำสงครามเย็นกลับกลายเป็นสวี่ฮุ่ยเฟินแทน
สามีภรรยานอนเตียงเดียวกันแต่ต่างคนต่างคิดเช่นนั้น จนกระทั่งฟ้าสาง
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ ทุกคนหยุดอยู่บ้าน เฉิงอิงก็ตื่นแต่เช้าเหมือนเคย
ช่วยไม่ได้ อยากนอนต่อก็ต้องดูว่าท้องของเธอยอมไหม
สมัยนี้ นอกจากคนที่นิสัยขี้เกียจอยู่แล้ว คนส่วนใหญ่ล้วนขยันขันแข็ง
หนึ่งสัปดาห์จะได้หยุดสักวันหาได้ยาก อยู่บ้านก็ยังต้องซักผ้าล้างจานตากผ้า
แต่เช้าตรู่ตอนเฉิงอิงนั่งยอง ๆ ล้างหน้าแปรงฟันอยู่ข้างอ่างน้ำ ก็เห็นคนตระกูลหลิวฝั่งตรงข้ามตื่นกันหมดแล้ว กำลังวุ่นวายทำอะไรสักอย่าง แค่มองก็รู้ว่าบ้านหลิวมีเรื่องสำคัญ
ไช่เหว่ยจู่ที่อยู่ในห้องหลักของลานหลังบ้านก็ถือแก้วน้ำกับแปรงสีฟ้าออกมา ตักน้ำแล้วนั่งยอง ๆ ข้างเฉิงอิง
นึกถึงเรื่องที่ภรรยาพูดเมื่อคืน พอเห็นเด็กสาวคนนี้ เขาก็รู้สึกถูกชะตา
ไช่เหว่ยจู่พูดเสียงเบาว่า “อิงจื่อ เธอไม่คิดจะลองไปเป็นทหารจริง ๆ เหรอ”
เฉิงอิงบ้วนฟองยาสีฟันออกมา แล้วส่ายหัวแรงราวกับกลองป๋องแป๋ง “ไม่คิด ไม่คิดเด็ดขาด เป็นทหารเหนื่อยเกินไป แถมยังถูกจำกัดอิสระอีก ฉันแค่อยากใช้ชีวิตสบาย ๆ เป็นอิสระ ทุกวันได้กินอิ่ม มีบ้านหลังใหญ่ให้อยู่”
คิดครู่หนึ่งแล้วเอียงคอพูดต่อ “แล้วก็อยากนอนจนตื่นเอง ไม่ใช่ตื่นเพราะหิว”
ไช่เหว่ยจู่หัวเราะ ความฝันช่างเรียบง่ายจริง ๆ
แต่ถ้าเป็นเด็กคนนี้ ดูจากตอนนี้แล้วคงไม่ง่ายนัก
เด็กคนนี้กินเก่งไม่น้อย บางทีที่มีแรงมากขนาดนั้นก็อาจเกี่ยวกับการกินเยอะก็ได้
ถ้าไปเป็นทหารจริง ๆ แล้วเพิ่มการฝึกขึ้นมา ปริมาณอาหารที่กินคงเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว