เรื่องบ้านเป็นปัญหาใหญ่จริง ๆ ถ้าเลือกได้ หม่าเยี่ยนก็อยากให้ครอบครัวของน้องสามีย้ายมาอยู่เขตครอบครัวของโรงงานเครื่องจักรทางนี้เสียมากกว่า
แต่บ้านฝั่งนี้ไม่ได้อยู่ในความดูแลของสำนักงานเขต หากเป็นของโรงงาน คนที่ไม่ใช่พนักงานโรงงานเครื่องจักรจึงย้ายเข้ามาอยู่ได้ยากมาก
หม่าเยี่ยนช่วยน้องสามีคำนวณให้ฟัง “ถ้าแยกออกมาอยู่กันจริง ๆ เธอกับลูกอีกสามคนอยู่ห้องเดียวกันคงคับแคบเกินไป แต่ถ้าขอสองห้อง ทางสำนักงานเขตจะยอมจัดให้หรือเปล่าล่ะ”
สวี่ฮุ่ยเฟินเองก็ปวดหัวกับเรื่องนี้เหมือนกัน ถ้าได้ห้องเดียว เธอยังพอจะเรียกร้องได้
ตอนนั้นหลังแต่งงานกับเฉิงเฉียง เธอได้ห้องจากสำนักงานเขตมาเพราะโรงงานสิ่งทอช่วยออกหน้าเรียกร้องให้ ส่วนค่าเช่าก็เป็นทางโรงงานสิ่งทอจ่ายมาตลอด
เพราะเรื่องนี้ ต่อมาเธอจึงไม่ได้มีสิทธิ์ร่วมจัดสรรบ้านของโรงงานสิ่งทออีก
แต่ถ้ายังอยู่ในห้องโถงข้างที่นั่นต่อไป เธอกับเฉิงเฉียงก็ยังอยู่ใต้ชายคาเดียวกันไม่ใช่หรือ
นี่มันอะไรกัน หย่ากันแต่ยังไม่แยกบ้านหรือ ต่อไปก็ยังหนีเรื่องยุ่งยากอีกหลายอย่างไม่พ้น
ปัญหาที่สวี่ฮุ่ยเฟินคิดถึง หม่าเยี่ยนเองก็คิดได้เหมือนกัน นี่แหละคือความยุ่งยากของการหย่า
แต่ถ้าไม่ย้ายออกมาอยู่เสียให้เด็ดขาด ความสัมพันธ์นี้จะตัดขาดได้อย่างไร
หม่าเยี่ยนช่วยน้องสามีคิดหาทาง “เธอลองไปถามคนรู้จักที่สำนักงานเขตเป็นการส่วนตัวก่อน ว่ามีห้องว่างที่ยังไม่ได้ให้เช่าหรือเปล่า จะได้เอาไปแลกกับห้องโถงข้างที่เธออยู่ตอนนี้ หรือไม่ก็ลองถามดูว่ามีบ้านไหนยินดีแลกห้องกันบ้าง แต่ต้องทำเงียบ ๆ นะ”
สวี่ฮุ่ยเฟินพยักหน้า ก่อนจะได้ข้อสรุป เธอคงไม่กล้าป่าวประกาศออกไปแน่
เห็นทั้งคู่กำลังหารือกันว่าจะย้ายไปอยู่ที่ไหนหลังแยกกัน หม่าเยี่ยนจึงอดถามไม่ได้ว่า “ฮุ่ยเฟิน เธอตัดสินใจแน่วแน่แล้วจริง ๆ หรือว่าจะหย่ากับเฉิงเฉียง”