วันนี้เฉิงอิงไปโรงเรียนด้วยอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ทั้งที่เมื่อคืนก่อนเข้านอน เธอยกเงินรางวัลส่วนใหญ่ให้แม่ไปแล้ว
เธอเหลือเงินติดตัวไว้แค่สามสิบหยวนกับบัตรเสบียงอีกนิดหน่อย แต่พอนึกว่าวันนี้พ่อแท้ ๆ กับแม่แท้ ๆ จะหย่ากัน มุมปากก็ยกขึ้น เดินไปก็เด้งดึ๋งไปด้วย
พ่อแท้ ๆ กับแม่แท้ ๆ หย่ากันแท้ ๆ แต่เธอกลับดีใจขนาดนี้ สงสัยพ่อคงโดนเธอ “กตัญญู” จนตายแน่
พอมองเงินก้อนเล็ก ๆ ที่เก็บไว้ในมิติพื้นที่ มุมปากของเฉิงอิงก็ยิ่งยกสูงขึ้น
โอ๊ย วันนี้เป็นวันดีจริง ๆ ในที่สุดเธอก็ไม่ต้องกลุ้มใจจนปวดหัวกับการได้แต่มองทองแท่งในมิติพื้นที่ ทั้งที่เอามาใช้เป็นเงินสดไม่ได้เสียที เพราะที่มาของทองพวกนั้นอธิบายให้กระจ่างไม่ได้จริง ๆ
เงินรางวัลนี่ใช้จ่ายได้อย่างเปิดเผย ไม่ต้องกลัวใครมาตรวจสอบ
เธอจะดื่มน้ำอัดลมเป่ยปิงหยาง จะซื้อขนมกระต่ายขาว แล้วก็จะกินขนมไข่ด้วย...
แต่เพื่อฉลองที่พ่อแท้ ๆ กับแม่แท้ ๆ หย่ากัน เฉิงอิงตัดสินใจเลื่อนแผนพวกนี้ออกไปก่อน บ่ายวันนี้เธอต้องเอาไก่ป่ากับกระต่ายป่ากลับบ้านอย่างละตัวให้ได้
พอไปถึงโรงเรียนและได้พบกับจางเหมิงเยว่ อีกฝ่ายก็มองเพื่อนซ้ายทีขวาที รู้สึกว่าวันนี้เธอดูแตกต่างไปจากปกติเป็นพิเศษ
ปกติเพื่อนก็ร่าเริงกระปรี้กระเปร่าอยู่ทุกวัน แต่วันนี้กลับดูดีใจเป็นพิเศษ
จางเหมิงเยว่จึงถามว่า “วันนี้มีเรื่องดีอะไรหรือ”
เฉิงอิงคิดในใจว่าเพื่อนคนนี้ช่างสังเกตจริง ๆ แต่จะพูดออกไปได้อย่างไร พ่อแท้ ๆ กับแม่แท้ ๆ หย่ากันจะเรียกว่าเรื่องดีได้หรือ
เฉิงอิงหัวเราะคิกคักสองครั้ง แล้วกระซิบว่า “มีเรื่องดีจริง ๆ อีกสองวันจะเล่าให้ฟัง คราวนี้แน่นอน ฉันขอสาบานด้วยชื่อเฉิงอิงเลย”
จางเหมิงเยว่ตัดสินใจยอมปล่อยเพื่อนไปสักครั้ง “ก็ได้ ฉันจะรอฟัง”