หลังกินอาหารเย็น มนุษย์สัตว์บางส่วนก็ใช้เถาวัลย์มัดถุงหนังมนุษย์สัตว์ติดตัว นำของที่เก็บได้ส่งกลับไปก่อน แล้วพักที่เผ่าเล็กน้อย ก่อนจะรีบกลับมา
คืนนี้ม่อเป็นคนแรกที่ลาดตระเวน เขามอบเสื้อผ้าทั้งหมดให้ไป๋เจ๋อ และกำชับว่าหากรู้สึกหนาว ก็ไปหาซิงกับชิงได้ จะได้เบียดกันให้ความอบอุ่น
ไป๋เจ๋อตอนนี้ยังไม่ค่อยง่วง อีกทั้งอยู่ใกล้กองไฟ เลยไม่รู้สึกหนาว พอรับคำแล้วก็นั่งผิงไฟเหม่อลอย คุยกับมนุษย์กึ่งสัตว์คนอื่นไปพลาง
เขามองม่อที่แปลงร่างเป็นมนุษย์สัตว์ ในค่ำคืนที่มืดมิด เคลื่อนไหวอย่างเงียบงันผ่านป่าทึบ ทุกย่างก้าวเปี่ยมด้วยแรงกดดันและอำนาจของสัตว์ร้าย ในใจก็อดทึ่งในความมหัศจรรย์ของโลกนี้มิได้
ม่อลาดตระเวนรอบหนึ่งแล้วก็หาต้นไม้สูงใหญ่ตัวหนึ่ง ปีนป่ายขึ้นไปอย่างคล่องแคล่วว่องไว ชั่วพริบตาเดียวก็ขึ้นไปนอนพักบนง่ามกิ่งไม้ จ้องมองรอบทิศอย่างระแวดระวัง
ในความมืด คู่ดวงตาคู่นั้นจ้องมองมาตรงที่ไป๋เจ๋ออยู่เป๊ะ
ไป๋เจ๋อโบกมือให้เขา
เสือดำผงกศีรษะตอบรับ
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใด ในที่สุดไป๋เจ๋อก็ง่วง เขาหาวหวอด แล้วปู "เตียง" ง่าย ๆ ข้างกองไฟ ห่มเสื้อผ้าของม่อนอนลง
แต่ข้างล่างแข็งกระด้าง นอนอย่างไรก็ไม่สบาย
ไป๋เจ๋ออดมองม่อไม่ได้ อยู่ ๆ ก็นึกถึงร่างอุ่น ๆ กับขนนุ่ม ๆ ของเขาขึ้นมา
ครึ่งหลังของคืน หลีอีมาเปลี่ยนกะกับเขา ม่อก็รีบมายังข้างกายไป๋เจ๋อ หาที่เหมาะ ๆ นอนลง แล้วใช้กรงเล็บเขี่ยตัวเขาเข้าไปตรงช่วงท้องเบา ๆ
ไป๋เจ๋อกึ่งหลับกึ่งตื่น เห็นสีดำเป็นก้อนใหญ่ ก็รู้ว่าม่อมาแล้ว จึงเอนตัวเข้าไปแนบชิดอย่างเคยตัว